X
تبلیغات
چی نپوشیم؟


میشه یه پست درباره نحوه مانیکورکردن ناخن ها تو خونه و رسیدګی به اونها بذاری؟




نفس عزیز و دوستان دیگه ای که تا حالا در این مورد از من سوال کرده اید؛ بفرمایید.



ناخنهای ما از تجمع لایه های پروتئینی به نام کراتین ساخته شده اند. این لایه ها زیر لایه پوست احاطه کننده دور ناخن ساخته می شن. اسم این لایه پوست نازکی که دور ناخن رو گرفته کیوتیکل یا کوتیکوله. با ازدیاد سلولهای جدید کراتین در محل ساختشون، سلولهای قدیمی سفت و سخت می شن و رفته رفته از زیر کیوتیکل هل داده می شن بیرون. این چیزیه که ما به عنوان ناخن می شناسیم.


پس کیوتیکل چی بود؟ لایه پوست نازکی که دور تا دور ناخنمون رو احاطه کرده و گاهی زیادی رشد می کنه و کج و کوله می شه و گاهی ریش ریش می شه. این لایه پوست سفت به دور ناخنمون چسبیده. اسمشو یاد بگیرین چون خیلی تو این پست باهاش کار داریم.


حالا مانیکور یعنی چی؟


مانیکور یعنی مراقبت از دست، از دو بخش لاتین مانی به معنای دست و کور به معنای مراقبت یا درمان درست شده. پدیکور هم به همین شکل از دو بخش پدی به معنای پا و کور تشکیل شده. پس دیگه معنای این دو کلمه رو فهمیدیم. در اصطلاح آرایشی مانیکور به کارهایی گفته می شه که مانیکوریست یا مسئول ناخن آرایشگاه در مورد دست و ناخن شما انجام می ده و پدیکور هم همینه در مورد پا و ناخنهای پا.


>>> لوازمی که برای انجام یک مانیکور ساده نیاز داریم:


لاک پاک کن، کاسه آب، کرم یا لوسیون مرطوب کننده دست، گوشه گیر ناخن، عقب زن ناخن، ناخن گیر، سوهان مقوایی تخت، سوهان بافر (سوهان مکعبی)، یک حوله نرم و نازک


این عکس گوشه گیر ناخنه. استفاده از این وسیله رو باید در آرایشگاه و توسط مانیکوریست ببینید. از تیغه زیرین این وسیله برای بریدن و مرتب کردن کیوتیکل استفاده می شه.



این هم عقب زن کیوتیکل که با لبه اش کیوتیکل هایی که زیادی جلو اومده اند و سطح ناخن رو بی ریخت کرده اند رو عقب می زنیم.



این سوهان مقوایی که از سوهان فلزی بهتره و کمتر به سطح ناخن صدمه می زنه.



این هم عکس سوهان بافر که به وسیله اون سطح رویی ناخنمون رو سوهان می زنیم و یک لایه از سلولهای مرده یا سلولهای بد رنگ شده یا رنگ گرفته از لاکهای تیره رو پاک می کنیم. بافت این سوهان هرچی ریز تر باشه بهتره و روی ناخن خط نمی اندازه.




>>> خوب، حالا مراحل انجام یک مانیکور ساده:


1. با لاک پاک کن و پنبه لاک قبلی مون رو کاملا پاک می کنیم و سوهان بافر رو کمی روی سطح ناخنهامون می کشیم تا لایه برداری بشه.

2. کاسه رو پر از آب ولرم می کنیم و نوک انگشتهامون رو 5 دقیقه توی آب خیس می کنیم. (می تونیم هر از گاهی و اگر دور ناخنهامون زخم یا بریده نیست، چند قطره آب لیموی تازه توی این آب بریزیم.)

3. انگشتها رو از آب در میاریم، خشک می کنیم و با کمک عقب زن کیوتیکل های نرم شده رو هل می دیم عقب.

4. با کمک گوشه گیر، خیلی خیلی کم کیوتیکل های آویزون یا بی ریخت یا نامنظم رو می بریم و مرتب می کنیم. به هیچوجه در استفاده از گوشه گیر نباید زیاده روی کنیم چون هر زخم یا بریدگی در این ناحیه منجر به عفونتهای خیلی دردناک می شه.

5. به کمک ناخن گیر و سوهان مقوایی لبه ناخنمون رو شکل می دیم و اونها رو هم سایز و مرتب می کنیم.

6. کرم یا لوسیون رو به کل دستمون می مالیم و مخصوصا روی ناخن و کیوتیکل ها ماساژ می دیم، حوله نمناک رو روی دستهامون می اندازیم و 7-8 دقیقه بی حرکت می شینیم.

7. اضافه کرم رو از روی سطح ناخن و گوشه ها پاک می کنیم و لاک می زنیم.



>>> برای مراقبت صحیح از ناخنهامون....


چی کار بکنیم ؟


* ناخنهای دست و پا رو تمیز و خشک نگه داریم. ناخن مرطوب که زمان طولانی در مجاورت هوا نیست، محل زندگی قارچ و عفونت های مختلف می شه.


* ناخنها رو هر هفته کوتاه، مرتب ، هم سایز کنیم و سوهان بزنیم. سوهان زدن بعد از حمام یا وقتی دست خیس خورده، راحت تره.


* هر روز به دستها و ناخنهامون کرم مرطوب کننده یا کرم مخصوص دست و ناخن بزنیم و کرم رو در اطراف ناخن، سطح ناخن و روی کیوتیکل ها خوب ماساژ بدیم.


* موقع ظرف شستن، کار خونه و هر کاری که باعث خیس شدن دستهامون می شه از دستکش استفاده کنیم.


* اگر در کیوتیکل زخم یا شکافی ایجاد شد، اون رو با بتادین یا الکل ضدعفونی کنیم.


* ریش ریش های کنار ناخن رو با ناخنگیر یا گوشه گیر کوتاه کنیم.


* کیوتیکل های اضافه رو هفته ای یک بار با عقب زن چوبی یا پلاستیکی یا یک دستمال و ناخن اون یکی دستمون بزنیم عقب.


* موقع پاک کردن لاک از پاک کننده های بدون استون یا  مقدار کمی استون استفاده کنیم.


* بعد از اینکه هر ماده ای با ناخن و پوستمون تماس پیدا کرد که دست رو خشک می کرد، مثل استون یا کلر استخر یا وایتکس و... دستمون رو خوب بشوریم و کرم مرطوب کننده (یا وازلین) بزنیم.


* (با مشورت با پزشک) هفته ای دو سه بار قرص کلسیم و هر روز قرص زینک بخوریم. لبنیات زیاد بخوریم.


* اگر اهل لاکهای رنگی نیستیم، یک لایه لاک بی رنگ یا محافظ یا تقویت کننده ناخن روی ناخنمون بزنیم که رطوبت ناخن بیشتر حفظ شه.


* زیر لاکهای تیره رنگ یک لایه لاک بی رنگ بزنیم که به سطح ناخنمون رنگ ندن.


چی کار نکنیم ؟


* دور ناخنها و کیوتیکلها مون رو گاز نگیریم. ریش ریش های کنار ناخن رو با دست یا دندان نکنیم.


* ناخنهامون رو گاز نگیریم.


* تا جایی که می شه دستهامون رو طولانی خیس نکنیم و زیاد صابون نزنیم.


* از سوهانهای زیادی زمخت یا فلزی استفاده نکنیم و ناخنهامون رو در یک جهت سوهان بکشیم. اره نکشیم!


* کیوتیکل های اضافه رو با گوشه گیر به شکل افراطی و در حد زخم شدن و خونریزی کوتاه نکنیم.


* از ناخنهامون به عنوان ابزار کشیدن، فشار دادن، کندن ، فرو کردن میخ و سیخ و... استفاده نکنیم.


* پیش مانیکوریست های خشن که تمام کیوتیکل رو قصابی می کنن و با ناخنهای زخم و زیلی ما رو می فرستن خونه، نریم.



رنگ لاک باید با چی ست بشه؟

[ دوشنبه هجدهم فروردین 1393 ] [ 16:14 ] [ نگارا ] [ ]


من همیشه خیلی ساده لباس میپوشم اکثرا رنگهای تیره 

آخه خیلی حوصله بازار رفتن و چیزی خریدن ندارم 

باید سعی کنم که برم و این چیزاکه میگی رو تهیه کنم 

وقتی یه جایی میریم که همه خیلی به خودشون میرسن و کفشای پاشنه بلند و آرایشای خفن و لباسای آنچنانی من واقعا اعتماد به نفسم به زیره صفر میرسه و دلم میخاد زودتر تموم شه وراحت شم :(

خیلی برای خودم برنامه میریزم که بیشتر به خودم برسم و ورزش کنم و ... ولی اصلا نمیشه خیلی تنبلیم میشه هی میگم ولش کن خوبشه :( 

راهی هست یکم امیدوارتر شم به زندگی ؟



رکسانا ی عزیز

یه بچه هم یکهو از قنداق در نمیاد شروع کنه به دویدن. همیشه اول قدمهای کوتاه و نامطمئن و در فواصل کوتاه بر می داره و رفته رفته قدرت و سرعتش زیاد می شه و یه روز به خودت میای می بینی داره می دوه و به گرد پاش نمی رسی.


اگر تا حالا عادت نداشته ای به خودت برسی یا خرید کنی، باید این رفتار رو با قدمهای کودکانه و رفته رفته برای خودت ایجاد کنی. اگر یکهو سعی کنی هم ورزش کنی هم رژیم بگیری هم کرم های جورواجور بزنی، هم آرایش کنی، هم لباس ست کنی و هم لباسهای خوشگل بخری، کم میاری و می خوری زمین.


بشین برای خودت یک لیست از تغییراتی که دوست داری، درست کن. منظورم تغییراتیه که واقعا دوست داری، نه اونایی که به زور دوست و همسایه و اجتماع و... می خوای بکنی؛ اون چیزهایی که واقعا دوست داری انجام بدی رو در 7-8 مورد برای خودت در لیست بنویس. بعد شماره بزن به ترتیب اولویت. و بعد هر کدوم رو خیلی خیلی آروم در عرض یکی دوماه وارد زندگی ات کن و روش تمرکز کن. اینجوری تا عید سال بعد می شی همون که می خوای و بهت هم فشار نمیاد.


یا حتی می تونی یه تقویم دیواری بخری و برای هر ماه یک تصمیم یا عادت جدید رو روی صفحه مربوط به ماه یادداشت کنی و باسیستم بسیار موثر چسبوندن استیکر ستاره برای خودت توی روزهایی که تصمیم ماه رو رعایت کرده ای، خودت رو به انجام اون عادت خوب ترغیب کنی. حتی می تونی به ازای یک هفته رعایت هر عادت، برای خودت یک جایزه در نظر بگیری: فلش مموری، ماساژ، یه عطر خوب، چند تا فیلم قشنگ، یه رنگ مو یا هایلایت شیک و...


مثلا نتیجه نهایی اولویت بندی ات و برنامه ماهانه ات می تونه اینجوری بشه:


(البته اینها یک سری مورد فرضیه، خواستم برات مثال بزنم که چقدر می تونه طیف برنامه هات گسترده باشه)


فروردین :  هر وقت می رم بیرون حتما رژ (یا مثلا کرم پودر یا ضد آفتاب) بزنم.

اردیبهشت:  یک روز در میون نیم ساعت پیاده روی کنم.

خرداد: سعی کنم هفته ای دوبار یه دست لباس رنگ روشن از توی کمدم در بیارم و برای فرداش با همه اجزاء ست کنم.

تیر: هفته ای یک بار به صورتم اسکراب و یک بار ماسک بزنم.

مرداد: از سی و یک روز ماه، بیست و پنج روزش رو فقط 1200 کالری غذا بخورم.

شهریور: یک روز در میون 10 دقیقه حلقه هولاهوپ بزنم یا 30 تا دراز نشست بزنم.

مهر: سعی کنم هر شب آرایشم رو با پاک کننده پاک کنم و کرم دور چشم بزنم.

آبان: یک روز در میون 10 دقیقه کفش پاشنه بلند بپوشم و توی راهروی خونه راه برم.

آذر: یک شب در میون یک مدل یا رنگ آرایش جدید رو روی صورتم تمرین کنم.

دی: بعد از هر حموم به موهام ماسک بزنم و هفته ای دو بار براشینگ خونگی کنم.

بهمن: هفته ای دوبار ناخنهام رو سوهان بزنم و مرتب کنم.

اسفند: هر شب شام سالاد بخورم و در طول روز خوردن غذاهای چرب، شیرین و نشاسته ای رو کنار بگذارم.


ببین چقدر تغییرات می تونی در یک سال در خودت ایجاد کنی. هر ماه عادت جدید رو به عادت قبلی اضافه کن. برای بعضی هاش احتیاج به اراده داری، برای بعضی هاش احتیاج به پس انداز داری، برای بعضی هاش احتیاج به زمانبندی داری ولی در نهایت در پایان سال بدون اینکه بهت فشار بیاد و دلسرد بشی، دوازده تا کار مهم (یا حتی 5-6 تا کار مهم) انجام داده ای!


بعد هم برای هر فصل یکی دو خرید در نظر بگیر و از فصل قبل براش رفته رفته پول کنار بذار:

مثلا

برای تابستان 93 : مایوی جدید و کیف استخر

برای پاییز 93: کوله دانشگاه و شلوار جین جدید

برای زمستان 93: بوت و پالتو

برای بهار 94: کیف و کفش ست و مانتو


ببین همین الان حدود 3 ماه فرصت داری برای خرید تابستون. حتی اگر هفته ای 10-15 تومن کنار بذاری، می تونی مایو و کیف یا هر چیزی که نیاز داری رو در اول فصل بخری.

پس حتما یک دفترچه کوچیک و یک تقویم دیواری و تعدادی استیکر خوشگل تشویقی بخر و مشغول شو! اصلا هم کار بچگونه ای نیست! کاش می تونستی تقویم دیواری خود من رو ببینی که پره از برنامه های مختلف در زمینه های مختلف و یه عالمه استیکر و شماره و ستاره و روشهای مختلف تشویقی و تنبیهی!


[ یکشنبه دهم فروردین 1393 ] [ 2:24 ] [ نگارا ] [ ]


سلام به همگی و سال نو بر شما مبارک!

امروز می خوام براتون درباره کیف هایی که یک خانم ایرانی باید توی کمدش داشته باشه صحبت کنم. اگر چهار قسمت قبل رو درباره لباسهایی که هر خانم ایرانی باید در کمدش داشته باشه نخونده اید، برین اینجا



اول چند تا نکته کلی درباره انتخاب کیف بگم:


من جزو افرادی هستم که فکر می کنند کیف و کفش باید همیشه با هم ست باشند. این عقیده ممکنه الان در دنیای مد کمی نقض شده باشه، اما از طرفی کشور ما خیلی با دنیای مد همزمان پیش نمی ره، و از طرفی قانون ست نکردن کیف و کفش خودش شامل یک سری قانونهای فرعیه و همین طوری الکی نیست که هر کیفی رو با هر کفشی بشه دست گرفت. بنابراین قاعده کلی شخص من اینه که کیف و کفش بهتره با هم در رنگ، جنس (مثلا جیر، چرم یا ورنی بودن) و طرح و مدل کلی (مثلا اسپرت یا رسمی بودن) ست باشند. اینجا است که متوجه می شیم چرا توی بازار کیف و کفشهایی می بینیم از ترکیب مثلا جیر و ورنی. اتفاقا اینا انتخابهای خوبی هستند چون امکان ست کردن با لباسهای بیشتری رو به ما می دن.


من خودم خیلی چرم دوست ندارم و بنابراین اکثر کیف و کفشهام در درجه اول جیر و در درجه دوم ورنی هستند. این دیگه یه چیز شخصیه، بنابراین اگر دیدین جایی زیادی روی جیر تاکید کردم، شما جدی نگیرید! همین طور من خودم خیلی رنگ قهوه ای رو دوست ندارم و بنابراین زیاد روش تاکید نمی کنم. این هم یه نظر کاملا شخصی و سلیقه ایه! بنابراین شما توی گزینه هاتون خودتون قهوه ای رو هم قرار بدین!


یه چیز خیلی مهم دیگه در ست کردن لباس و اکسسوری (یا همون خرت و پرت های اضافه ای که به خودمون آویزون می کنیم) اینه که علاوه بر اینکه کمربند هم از نظر جنس بهتره با کیف و کفش ست باشه (مثلا کمربند چرم همراه کیف و کفش چرم، کمربند جیر همراه کیف و کفش جیر)، فلزهای لباسها و خرت و پرتهامون هم بهتره با هم ست باشند. یعنی اگر کیفمون سگک طلایی داره، جالب نیست که کفش یا کمربندمون یا حتی زیورآلاتمون فلزهای نقره ای داشته باشند. پس از این نظر همیشه حواست باشه جنس پارچه ها با هم ست و جنس فلز ها هم با هم ست باشند.




خوب، اولین نوع کیفی که باید تو بساط همه ما پیدا بشه یک کیف بزرگ برای استفاده روزمره است. این کیفیه که ما با خودمون ممکنه ببریم سر کار، سوپر سر کوچه، یا خونه دوست صمیمی مون. منظورم این نیست که ما یک کیف رو برداریم و با هر لباسی؛ چه با ربط و چه بی ربط اون رو بگیریم دستمون. اتفاقا من با این قضیه مخالفم و به نظرم باید هر روز لباس و کیف و کفشمون رو تا حدی ست کنیم. اما این کیفیه که اکثر لباسهای روزمره و لباس محیط کارمون رو باهاش ست می کنیم. این کیف می تونه مشکی، قهوه ای، سورمه ای یا هر رنگی باشه که واقعا براش چند جفت کفش دم دستی داریم. من معمولا این کیفم جیر مشکیه و با انواع بوتهای جیر مشکی یا کفشهای عروسکی و تخت مشکی جیری که دارم دستم می گیرمش.



دومین کیفی که باید حتما داشته باشید یک کیف تیره رنگ رسمیه . این کیف رو می تونید در مهمونی های رسمی تر، قرارهای مهم کاری، قرارهای مهم عاطفی (!) و هر جایی که باید خیلی خانوم باشید دستتون بگیرین. من پیشنهاد می کنم این کیف رو از جنس سفت و شق و رق و قلمبه و در سایز متوسط مثلا با ابهاد تقریبی 30 در 40 سانت بگیرید. همین طور پیشنهادم اینه که این کیفشون متناسب با کفشی که براش دارید، سگک فلزی طلایی یا نقره ای داشته باشه. در ضمن می تونید این کیف رو از نوعی انتخاب کنید که روش طرح لوگو (آرم) مارکهای معروف رو داره، به شرطی که کفش مناسبش رو هم داشته باشید و بقیه رنگهای لباستون رو از بین رنگهای زمینه این طرحها انتخاب کنید.




سومین کیفی که باید به عنوان یه خانم ایرانی باید در کمدمون داشته باشیم، یک کیف کوچیک مجلسی برای عروسی و مهمونی هاییه که لباس شب توش می پوشیم. این کیفها معمولا خیلی کوچولو و نسبتا تخت و کم جا هستند. این کیف رو می تونید هر رنگی بگیرید، من خودم برای ست کردن با LBD  چند تا کیف مجلسی کوچولوی طلایی، نقره ای ، سرخابی و قرمز دارم. دقت کنید که اینها رو با لباس مشکی می گیرم دستم. پس فکر نکنید کیف مجلسی باید همرنگ لباسمون باشه. خیلی وقتها انتخاب کیف و کفش رنگ متضاد با لباسمون، خیلی شیک تره. در ضمن این کیفها معمولا پولکی، اکلیلی، ورنی یا خلاصه  براق هستند. می تونید اول یک مشکی رنگش رو بخرید و به تدریج رنگهای دیگه ای که نیاز دارید رو هم بخرید. یادتون باشه این کیفها فقط جای قرار دادن کلید، موبایل، اسکناس و کارت بانکی و یک دونه رژلب رو دارند. پس برای چیزهایی که می خواین همراهتون بردارید برنامه ریزی کنید.




چهارمین کیفی که باید خانمهای جوان داشته باشند، یک کوله یا کیف دستی اسپرته. این کیف رو با انواع کفشهای  اسپرت و ورزشی می تونیم دستمون بگیریم. وقتی می گم کوله، فکر نکنید منظورم یه کوله غول آسای کوه نوردیه. نه، کوله های خیلی ظریف دخترونه هم توی بازار زیادن. یکی از مزایای داشتن این کوله اینه که بهمون انگیزه می ده پیاده روی کنیم و سر راه محل کار یا دانشگاهمون یا هر جایی که می ریم، چون کیفمون سنگینی نمی کنه و چند تا کیسه و ظرف غذا و چیزای دیگه از دست و بالمون آویزون نیست، بدون کمر درد پیاده روی می کنیم. من که اصلا خجالت نمی کشم دو تا بند کوله رو بندازم روی شونه ام، دستهام رو بکنم توی جیبهام یا کنار بدنم تکون بدم و حسابی پیاده روی کنم. دیگه اینکه لپ تاپ، آیپد، تبلت، کتاب و خلاصه همه چیز توش جا می شه و یه مزیت بزرگ دیگه برای شخص من اینه که دزدیدن و کیف قاپی کوله آسون نیست! بنابراین من وقتی می رم جاهایی از شهر که احساس امنیت ندارم، کوله می برم! فقط یادتون باشه موبایل و کیف پولتون رو نذارید توی بیرونی ترین جیب و بعد هم بندازین پشتتون و سوار اتوبوس شینا!





و آخرین مدل کیفی که باید داشته باشید یه کیف بزرگ و رنگی پنگی برای استخر و کنار دریا است. یه کیف بزرگ جادار حصیری یا هر جنسی، جوری که یه حوله بزرگ و بقیه لوازمتون توش جا بشه برای هر خانوم ایرانی لازمه. حالا می گین مثلا که چی؟ خوب لوازممون رو می ذاریم توی کیسه و می ریم استخر! اشتباه می کنین! وقتی این کیف رو بخرین، متوجه می شین که انداختن این کیف روی دوشمون به تنهایی چنان احساس آرامش و شادی و استراحتی در ما تولید می کنه که حیفه این احساس رو از خودمون دریغ کنیم. یعنی شرطی می شیم و ذهنمون عادت می کنه که وقتی این کیف روی شونه مونه، برنامه عشق و حاله!!! علاوه بر این، در فصل تابستون تو راه استخر یا دریا یه شال بزرگ رنگی بندازین روی سرتون و یه دامن چین چینی رنگی با مانتو بپوشین، عینک آفتابی، رژ سرخابی و صندلهای رنگی و این کیف ... 

و... ببینید با اعتماد به نفستون چه می کنه این تیپ!!!


[ چهارشنبه ششم فروردین 1393 ] [ 2:59 ] [ نگارا ] [ ]


چه لباسهایی باید تو کمدم داشته باشم؟


چهارمین چیزی که یک خانم ایرانی باید حتما در کمدش داشته باشه، یه شلوار مشکی رسمی ه.

شلوار مشکی رسمی به درد خیلی جاها می خوره. یعنی از اداره و سرکار می شه پوشیدش، تا مهمونی و حتی با یک تاپ پر زرق و برق می شه برای عروسی پوشیدش. من خودم این کار رو کرده ام!


اگر قد شلوار مشکی رسمی تون رو دقیقا تا لبه زیر پاشنه پاتون بگیرید، می تونید اون رو هم با کفش تخت و هم با کفش پاشنه دار بپوشید.


بهترین مدل شلوار مشکی رسمی اوناییه که یه کوچولو در قسمت ران گشاد وایمیسه و در قسمت ساق و مچ پا خیلی کم گشادتر می شه و خلاصه خیلی کم دمپا گشاده. مثل مدلهای سمت چپ عکس اول. من اسم پارچه ها رو خوب بلد نیستم اما بعضی از انواع پارچه های ضخیم هستند که خط تای جلوشون به سادگی باز نمی شه و همزمان خیلی خوب اتو رو حفظ می کنن و راحت چروک نمی شن. این جور جنس ها برای این شلوار بهترین هستند. هر چی ضخیم تر و شق و رق تر، بهتر.


این شلوار رو می تونین به سادگی وقتی یه مهمونی بی خبر و بی برنامه پیش میاد، با یک بلوز سفید مدل پیراهن مردونه (البته کمر کرستی و زنونه) یا یک تاپ رسمی، یا یک کت مشکی یا رنگی کمر کرستی (کمری که با ساسون تنگ شده) ست کنین. در حقیقت لزوم وجود این شلوار در کمدمون مال همین اتفاقات اورژانسیه.


ست کردن این شلوار با بلوز مدل پیراهن مردونه سفید که بذاریمش داخل شلوار بسیار شیکه و اگر یک دستمال گردن رنگی هم به این ترکیب اضافه کنید، تیپتون بسیار تک و خاص می شه. در این حالت بهتره موها جمع باشن.



برای یک مهمونی خاص یا رسمی و ناگهانی، اگر این شلوار رو با یک تاپ براق پولک دار و کفش پاشنه بلند طلایی یا براق یا صندل براق و نگین دار ست کنید، تبدیل به یک دست لباس کامل می شه که هیچ ایرادی نمی شه ازش گرفت.


این شلوار رو می شه با یک مانتوی رسمی و کفش پاشنه 3 سانتی برای یک مصاحبه شغلی یا یک قرار اول با مخاطب خاص پوشید.


مهمترین خصلت این شلوار، اگر درست انتخابش کنیم، اینه که ما رو کشیده و لاغر نشون می ده و قدمون رو بلند می کنه.


خوشبختانه این شلوار به همه مدلهای هیکل میاد.

سیب ها، گلابی ها و توت فرنگی ها هرچی دمپا و ساق این شلوار رو گشاد تر بگیرن و قدش رو بلند تر، براشون مناسب تره. یعنی شبیه مدلهای سمت چپ عکس بالای این مطلب.

ساعت شنی ها و موز ها چون معمولا پاهای بی عیب و نقص متناسب با بدنشون دارند، می تونن حتی این شلوار رو تنگ تر و راسته تر مثل مد سمت راست عکس بالای پست انتخاب کنند.


قد کوتاه تر ها برای انتخاب قد این شلوار، تا جایی قدش رو انتخاب کنند که از قدشون بلند تر باشه و تا دو سوم روی پاشنه کفش مورد نظر رو بگیره. این کار باعث می شه قدشون بلند تر به نظر بیاد.


هر چی کمرتون باریک تر باشه می تونین فاق این شلوار رو کوتاه تر بگیرین. اما برای کسانی که شکم، پهلو یا باسن بزرگی دارند، فاقهای بلند تر مناسب تره.



با چه شلواری چه کفشی بپوشیم؟

[ جمعه بیست و سوم اسفند 1392 ] [ 19:24 ] [ نگارا ] [ ]


خوب بالاخره این شما و این هم قسمت آخر پروژه از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟

بعد از اینکه رژگونه رو هم زدیم، بالاخره مرحله آخر زدن رژلبه که می تونیم همراهش خط لب هم بکشیم یا نکشیم.

رژلب خمیریه که روی لبهامون می مالیم تا اونها رو پر رنگ و جذاب به نظر بیاریم. رژلب های معمول برای استفاده عموم در بازار معمولا سه نوعه.

اولین نوع رژلب که همون نوع اصیلشه، رژ لب جامده. این رژ لب رو معمولا همراه با خط لب استفاده می کنن.

این رژلب رو حتی مامان بزرگمون هم می شناسه و احتمالا در دوران جوانی از اون مدلش که سبز بود و بعد از اینکه می زدی روی لب سرخابی می شد، توی مهمونیا استفاده می کرده! 

ببینم شماها هم بچه که بودین یواشکی رفته بودین سر لوازم آرایش مامانتون و یکی از این رژهای سبز رنگ رو یواشکی بزنین، هی بزنین، هی بزنین و به خیال اینکه رنگ نگرفته بازم بزنین؟! بعدش با لبهای سرررررررررررررررررخابی مچتون رو بگیرن؟ فقط من بودم؟!

بگذریم...

نوع دوم رژلب، رژلب مایعه. گاهی این رژها یک اپلیکاتور برسی دارند که با اون رژ رو به لبمون می مالیم و گاهی هم سر تیوبشون سوراخه و با فشار دادن تیوب اون رو به لبمون می مالیم. این نوع رژ معمولا بسیار براقه، بیشتر به درد استفاده روزانه و جاهای غیر رسمی می خوره و در ضمن راحت پاک می شه و گاهی موهامون بهش می چسبه. کلا بیشتر یه جور اسباب بازی باحال و خوشگله. من خودم در نهایت شرمندگی از خریدن انواع و اقسام رنگهای رژلب های مایع بورژوا و بیو سیر نمی شم! با اینکه اصلا این نوع رژ موندگاری نداره، اما خیلی زیباست!

نوع دیگه رژلب که عرضه و تنوعش کمتره، رژلبهای دو سر یا دوتاییه که ماندگاری بسیار بالایی دارند اما به زیبایی دو نوع قبلی روی لب نمی شینن. مدل این رژهای اینجوریه که اول رنگش رو با قلمش می کشی روی لبت و می ذاری 10 دقیقه خشک بشه و بعد دومیش که برقشه رو می مالی روش. این رژها گاهی 24 ساعت هم روی لب می مونن اما راستش فقط 2-3 ساعت اول قشنگ روی لب هستن، بعدش فقط یه هاله رنگی ازشون می مونه. در هر حال به خاطر دوامشون، من چند تایی هم از این نوع دارم.


به نظر من رژلب نوع اول و سوم رو باید با خط لب استفاده کرد. خیلیا ممکنه بگن خط لب که دیگه مد نیست! جواب اینه که متفاوت بودن رنگ خط لب با رژ، یا خلاصه تابلو و تیره بودن خط لبه که دیگه مد نیست. وگرنه همیشه بهتره برای مرتب و خوش فرم بودن لبمون، خط لب بکشیم اما دقیقا همرنگ رژمون.

خط لب یک مداده که باهاش دور لبمون رو خط می کشیم و یه کاربرد دیگه داره که یه کم پایین تر بهتون می گم. بهتره همیشه نوکش رو تیز نگه داریم. در ضمن نوع مرغوبش خیلی نرمه.




>>>  چه جوری لبهامون رو آرایش کنیم:

در قدم اول پوست و لبهامون رو توی آینه بررسی می کنیم.

اگر پوستتون گندمگون و سبزه است، رنگهای گرم و پر رنگ تر مثل انواع قرمزها و سرخابی های تیره و گوشتی تیره بهتون میاد. 

اگر پوستتون سفید و روشنه، رنگهای با تناژ صورتی و رنگهای ملایم تر و گوشتی روشن یا کالباسی بهتون میاد.

همین جا برای صدها نفری که تا حالا ازم پرسیده اند گوشتی چیه، یکبار دیگه می گم: گوشتی یعنی رنگ گوشت قرمز خام. حالا گاهی صورتی تر، گاهی قرمز تر. درکل وقتی می گم گوشتی منظورم رنگ لبه که پر رنگ تر و شدید تر شده باشه. یه جور صورتی چرک که خیلی تیره شده باشه.



خوب، بعد از اینکه رنگ مناسب رو انتخاب کردیم، یه کمی با یک مسواک کهنه روی لبهامون می کشیم. هفته ای یکی دوبار این کار رو بکنیم، پوست مرده و کهنه از روی لبمون می ره کنار و رژلب بهتر روی لبمون می شینه. این کار رو به خصوص در گوشه های لب انجام بدین. 10 ثانیه کافیه.

در مرحله بعد خط لبی رو که خیلی نزدیک به رنگ رژلبمونه انتخاب می کنیم و دور تا دور لبمون رو می کشیم. خواهش می کنم اگر از اون گروهی هستید که فکر می کنن خط لب رو بیرون از لب که بکشن خیلی قلوه ای می شه، در روشتون تجدید نظر کنید. والا مردم کور نیستن! اگر تا زیر دماغتون خط لب بکشین ما می بینیم و می فهمیم که از لبتون زده اید بیرون! اگر می خواین لبتون رو قلوه ای و درشت نشون بدین، من چند خط بعد بهتون می گم چیکار کنید. به خوندن ادامه بدید.

در مرحله آخر، داخل اون خط رو با رژلب پر می کنیم. برای خوشرنگ تر شدن و دوام بیشتر، یک بار رژ رو می زنیم. لبهامون رو روی یک دستمال کاغذی فشار می دیم و دوباره رژ رو می زنیم.


>>> حالا چند تا تکنیک:


* برای اینکه رژلبمون ماندگاری بیشتری پیدا کنه، مثلا وقتی داریم می ریم رستوران، اینجوری عمل می کنیم:

اول اینکه روی لبمون رو هم مثل بقیه جاهای پوست کرم پودر می زنیم.

کرم پودر که خشک شد، خط لب رو می کشیم و توی خط رو قبل از رژ با خود خط لب کامل رنگ می کنیم. (اینم اون کاربرد دوم خط لب)

بعد رژ رو روش می زنیم، لبهامون رو روی دستمال فشار می دیم، و یک بار دیگه رژ رو می زنیم.


* برای اینکه لبهامون رو درشت تر نشون بدیم بعد از پایان مراحل معمولی رژ زدن، یک رژ مایع کمرنگ براق، مثلا صورتی براق یا اکلیلی رو فقط به وسط لب پایینمون می زنیم و با نوک انگشت خیلی کم پخش می کنیم. این کار وسط لب پایینمون رو درشت نشون می ده، بدون اینکه خط لب رو بیرون از لب بکشیم. همین کار رو برای لب بالا هم می شه انجام داد ولی همیشه لازم نیست و بیشتر وقتها پایین کافیه.


* برای اینکه لبهامون رو درشت نشون بدیم، همیشه از رنگهای روشن تر و درخشان تر و رژهای براق تر انتخاب می کنیم. رنگهای تیره و رژهای مات لبها رو باریک نشون می دن. مثلا زرشکی تیره لب شما رو تبدیل به دوتا لوله باریک می کنه!


* یک تجربه شخصی هم بگم. رژلب اصولا آرایش شما رو خیلی غلیظ نشون می ده. یعنی شما خط چشم اساسی بکشید و حسابی ریمل بزنید، بدون رژ لب اصلا تابلو نمیشه و با رژ لب حسابی تابلوئه. من خودم به شخصه همیشه خط چشم و ریمل دارم و با نزدن رژلب موفق شده ام سالها دانشگاه برم، سرکار برم و حتی ختم برم بدون اینکه کسی بهم تذکری بده یا نامناسب باشه. پس بدانید و آگاه باشید که تصمیم شما در انتخاب زدن یا نزدن رژلب خیلی در میزان تابلویی آرایشتون موثره. من برای سر کار یا یک روز معمولی پیشنهادم هیچی، یا رژ مایع صورتی یا هلویی خیلی ملایمه که فقط نه رنگ و برقی به لب می ده.



حالا ازتون می خوام که بیاین و برای دوستان از تجربه هاتون در مورد رنگ و نوع و مارک رژلبهایی که استفاده کرده اید بگین. 



راستی چند تا نکته:

یکی اینکه در ادامه قضیه نیست و نابود شدن هوست قبلی عکسها، عکس های چند پست آخر درست شده، لطفا صبور باشید تا عکسهای پست های قدیمی رو هم درست کنم. این کار خیلی زیاد از من وقت و انرژی می گیره.

دیگه اینکه این روزها تعداد سوالات خیلی خیلی زیاده. لطفا اقلا اقلا برای گرفتن جوابتون یک هفته صبر کنید و چند تا پیام نذارید که جوابم چی شد. در ضمن خواهش می کنم در تعداد سوالاتی که مطرح می کنید کمی به فکر این باشید که سایرین هم حق دارند زود تر و قبل از عید پاسخشون رو بگیرن، پس خواهش می کنم در یک نظر یهو 10 تا سوال نذارید. پاسخگویی به تعداد بالای سوال برای یک نفر حق بقیه رو ضایع می کنه. اگر سوال هاتون همه ضروری نیست، تعدادی اش رو هم بگذارید برای بعد.

و در پایان؛ دوستانی هستند که میان می گن من سوالم رو حوصله ندارم پیدا کنم یا یادم رفته کجا بود یا اینکه من نمی تونم بین این همه کامنت من نمی تونم سوالم رو پیدا کنم پس جوابم رو ایمیل کن. دوستان من به هیچ وجه فرصت پاسخگویی مجدد یا ارسال جواب در ایمیل رو ندارم. در ضمن شما با زدن دکمه های Ctrl و F همزمان می تونید پنجره جستجو رو باز کنید که در صفحه ای که جلوتون بازه، کلمه مورد نظرتون، مثلا اسمتون رو جستجو و پیدا می کنه. لطفا وقتی سوال می کنید، یه گوشه یادداشت کنید که سوالتون رو در کدوم پست پرسیدید و یک هفته تا ده روز بعد برای جواب به همون پست مراجعه کنید.

[ چهارشنبه چهاردهم اسفند 1392 ] [ 23:25 ] [ نگارا ] [ ]


نگارا جون عید رو دریاب که فرصت کمه و یه سوال اساسی تو ذهن همه است که چی بپوشم؟؟؟


اعظم عزیز


می دونم که این سوال ذهن همه رو مشغول کرده و دوستان زیادی این سوال رو برای من فرستاده اند. البته جسته گریخته جواب این سوال رو داده ام در بخش نظرات، اما در قالب یک پست یک جا براتون می نویسم.


دوستان عزیز، همون طور که می دونید عقیده من همیشه روی اینه که به جای اینکه اون چیزی رو که مد یا همه گیر می شه بپوشیم، اونی رو بپوشیم که بهمون میاد. 


شاید تا حالا به این فکر کرده باشید که چرا نگارا اسم اینجا رو گذاشته "چی نپوشیم؟" و چرا نگذاشته "چی بپوشیم؟" ؟ 

پاسخ این سوال دقیقا نهفته در روش فکری من در مورد مد و زیباییه. من از این متنفرم که به آدمها به صورت گروهی و سری دوزی گفته شه چی بپوشن و چه جوری آرایش کنن. من از کپی کار بودن در لباس پوشیدن بدم میاد. دوست دارم که به شما دوستان یاد بدم چی بهتون نمیاد، چی نباید بپوشین؛ چی هیکلتون رو خراب یا قیافه تون رو نا زیبا می کنه، تا اینکه به جاش بگم دوستانی که پارسال لباس عیدتون سبز بود؛ پیارسال آبی کاربنی بود، امسال وظیفه دارین برین لباس سرخابی بخرین و اگر نخرین بی کلاس و بد تیپ و ضایع به حساب میاین.


در همین راستا در سالی که گذشت و داریم به آخرهاش نزدیک می شیم، من سعی کرده ام به شما آموزش بدم که چه طور فرم هیکلتون رو تشخیص بدین و بر اساس تشخیصتون لباسهایی که بهتون نمیاد رو دور بریزید و لباسهایی که بهتون میاد رو بگذارید دم دست و بازهم لباسهای اون فرمی بخرید.


البته از روزی که اون مطالب نوشته شد، خواننده های زیادی اینجا اومده اند که شاید اون مطالب رو نخونده باشن.

در قدم اول از همه دوستان می خوام که به این پست مراجعه کنند تا فرم هیکلشون رو تشخیص بدن چه جوریه. 

فرم هیکل من چه جوریه؟

و بعدش به این پست مراجعه کنید تا ببینید چه لباسهایی به فرم هیکلتون میاد. من در این پست برای هر نوع هیکلی توضیح داده ام که چه لباسهایی برای اون هیکل مناسبه و شما رو خوش فرم، لاغر تر و خوش هیکل تر نشون می ده.

چه لباسهایی به فرم هیکلم میاد؟


و دوستانی که اضافه وزن دارن هم حتما این دو پست رو بخونن:

اگر اضافه وزن دارید... قسمت اول

اگر اضافه وزن دارید... قسمت دوم


پس روشن شد؟ دوستانی که عقیده من رو می خوان بدونن... ازتون می خوام امسال فراموش کنید مد چی هست و چه مدلهایی توی مغازه ها انباشته شده اند. ازتون می خوام یک خونه تکونی اساسی توی کمدتون انجام بدین و لباسهایی که بهتون میاد رو نگه دارین و بقیه رو بدین به مستحق. هم شب عید دل این عزیزان رو شاد می کنید، هم جای کمدتون باز می شه و می تونید لباسهای خوشگل تر، این بار با علم به اینکه شما رو زیبا می کنن، و نه اینکه خودشون خوشگلن یا مد هستن، بخرید. تازه شاید هم چیزهای اومد دم دستتون که دیدین امسال نیاز به خرید زیادی ندارید و در هزینه هاتون هم صرفه جویی شد. 


من خودم معمولا شب عید یکی دو تا مورد بیشتر لباس نمی خرم و فقط به خاطر داشتن یه چیز نو در سال نو این کار رو می کنم. بلکه در طول سال، حالا یا در مسافرت یا در همین شهر خودمون هر وقت لباسی دیدم که بهم میاد می خرم و عید می پوشم. ازتون می خوام که فلسفه خرید شب عیدتون رو نو کنید! برای بچه هاتون بیشتر لباس بخرین. برای عزیزانتون بیشتر عیدی بخرین. اما لباسهای خوب خودتون رو هم بازیافت و استفاده کنین.


یک نکته رو هم اضافه کنم. در بخشی که برای هر فرم هیکلی گفته ام چی بهشون میاد، گاهی اشاره شده فرضا یقه لباس باز باشه بهتون بیشتر میاد. برای دوستانی که حجاب دارند و با توجه به اینکه عید دیدنی ها معمولا مختلط هستند، این موضوع ممکن نیست. در جایی که من گفته ام یقه باز باشه، منظورم این بوده که توجه نگاه رو از پایین تنه که درشته، منعطف کنیم به بالاتنه. بنابراین در جاهایی که گفته ام یقه باز باشه، اگر می خواین لباس پوشیده یا مانتو به این شکل آماده کنید، رنگ بالاتنه یا یقه اون رو روشن بگیرید. شال یا روسری رنگ روشن یا براق استفاده کنید، یا یقه کارشده یا براق انتخاب کنید و به این وسیله توجه رو از پایین تنه به بالاتنه معطوف کنید.


و... لباسهایی که بهتون نمیاد رو اهدا کنید!



همین دیگه، در زمینه انتخاب لباس وصیتی ندارم!

آهان چرا، یه نکته دیگه برای متاهل ها:

دوستان زیادی برای من پیام می ذارن که چیکار کنم سنم کمتر نشون داده بشه؟ یک کلام: لباسهای زنونه نپوشید! تا آخر عمر برای پوشیدن کت و دامن های پیرزنی فرصت دارید. پیراهن های رنگهای شاد، LBD ، بلوز و شلوار، بلوز و دامن لباسهای خانمهای جوونه. شلوار جین، لباسهای کم طرح و تک رنگ و ساده خیلی بهتر از لباسهای شل و گلدار و طرحداره.


خوب، و اما در مورد آرایش:


* در مورد نحوه استفاده از لوازم آرایش، انتخاب لوازم ضروری، انتخاب مارک یا نوع مناسب لوازم آرایش مطالب این صفحه رو همراه با بخش نظرات بخونید.

از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟


نکات دیگه:


* اگر مجرد هستید آرایش ملایم اما شاد بکنید. حتما اقلا از خط چشم و ریمل استفاده کنید. حتما رنگ لبتون رو به خانواده سرخ نزدیک کنید. رژهای رنگ روشن صورتتون رو بی حال می کنند. در پستی که در خصوص لباس و آرایش مراسم خواستگاری نوشته ام، برای مجرد ها توضیح داده ام که چه آرایشی برای یه دختر جوون مناسب تره.

در مزاسم خواستگاریم چی بپوشم؟

و در این پست برای نوجوونها و اونایی که تا حالا آرایش نکرده اند، توضیح داده ام که از کجا شروع کنن که یه آرایش ساده و اما زیبا و بدون دردسر داشته باشن.

هیچ وقت تا حالا آرایش نکرده ام. از کجا شروع کنم؟


* اگر متاهل هستید یا در دوران عقد به سر می برید این حس رو نداشته باشید که حتما باید یک فرق بزرگ بکنید. نیازی نیست موها یا ابروهاتون رو روشن کنید تا اثبات کنید متاهل شده اید. جدی می گم دوستان. اتفاقا وقتی یه دختری متاهل می شه، خیلی ها دنبال نشانه هایی از خستگی یا کسلی یا بالا رفتن سن در اون می گردن تا از روی حسادت، اون رو از دور زیبایی خارج محسوب کنن. این موضوع باعث می شه اعتماد به نفس شما کم بشه. به نظر من تا وقتی می تونید موهاتون رو تیره نگه دارید چون موی روشن و هایلایت سن رو بالا می بره. در مورد ابرو، اگر خیلی چشم و ابرو مشکی و پر مو هستید، می تونید یکی دو درجه ابروتون رو روشن کنید که چهره تون باز بشه اما در کل، ابروی پهن تر و تیره تر شما رو جوون تر نشون می ده. پیشنهاد من برای تغییر مثبت یه کوپ (کوتاهی مو) خوشگل و استادانه و جدیده.



>>> خونه تکونی عید:


بله، خونه تکونی فقط شستن رختخوابها و بیرون ریختن کابینت ها نیست. امسال ازتون می خوام این کارها رو انجام بدین:


* قدم اول خونه تکونی کمد لباسها طبق برنامه بالا در پست "چه لباسی به فرم هیکلم میاد؟". بعد از اینکه کمد رو پاکسازی کردین و موارد مورد نیازتون رو خریدین یا جایگزین کردید و کیسه لباس اهدایی به مستحق رو آماده کردید...

* کفشهای روزمره تون رو چک کنید. کفشهایی که خیلی زیاد بو گرفته اند و با شستن هم این بو از بین نمی ره دور بریزید. بوی بد داخل کفش نشونه رشد باکتری های مضره و باعث رشد قارچ در انگشتهای پا می شه.

* لباس زیرهاتون رو چک کنید. اگر بندهای اونا شل شده، فنرشون تغییر حالت داده یا فرم اسفنجشون از بین رفته، اونها رو حتما دور بریزید. لباس زیر باید بتونه بدن شما رو محکم در بر بگیره و از افتادگی اندامهای شما جلوگیری کنه. قرار نیست خودمونو بپیچیم توی یه پارچه شل و وارفته!

* به جز خونه تکونی کمد و لباسهاتون، ازتون می خوام یه خونه تکونی هم در کشوی لوازم آرایشی و بهداشتی تون انجام بدین: تاریخ مصرف محصولاتی که تاریخ دارند رو چک کنید. اگر تاریخ ندارند محصولات خیس مثل کرم پودر و کرم رو 6 تا 8 ماه بعد از باز کردن یا در صورت بو گرفتن یا تغییر غلظت دور بریزید. محصولاتی که با چشم در تماس هستند مثل ریمل و خط چشم و مداد چشم رو هر 6 ماه دور بریزید.

* بدنه لوازم آرایش و کرمهاتون رو با پنبه الکلی پاک کنید تا اگر روی سطحشون آلودگی هست، اون آلودگی رو با دست خودتون به صورت و چشمتون منتقل نکنید.

* رژلب یا برق لب یا هر چیزی که با لب در تماس هست اگر بوی بد گرفته یا جنسش تغییر کرده، یا اگر شما مبتلا به آنفولانزا شده اید یا تبخال زده اید و از اونها استفاده کرده اید، دور بریزید.

* مسواکتون رو چک کنید! اگر زائده های برس مسواکتون خم شده یا از شکل افتاده مسواک رو دور بندازین. شوخی نمی کنم! بخش مهمی از زیبایی شما زیبایی دندونهاتونه که با مسواک قراضه به دست نمیاد.

* محصولات بهداشتی مخصوص خانمها رو چک کنید. ژلهای بهداشتی رو 6 ماه بعد از باز شدن دور بریزید. محصولات سلولزی بهداشتی رو یک سال بعد از باز شدن یا اگر بسته هاشون خراب شده دور بریزید. تاریخ مصرف محصولات کنترل جمعیت رو چک کنید و اگر تاریخش گذشته یا بسته اش خراب یا باز شده اونها رو سریعا دور بریزید!

* شیر پاک کن و پاک کننده آرایش چشم رو یک سال بعد از باز شدن دور بریزید.


>>> دیگه چه جوری خودمو آماده کنم؟



* زیبایی در عید فقط به پوشیدن لباسهای زیبا نیست. اگر اضافه وزن دارید، الان 6 هفته تا عید فرصت دارید که کمی اوضاع رو راست و ریس کنید. 6 هفته به زبون رژیم یعنی 3 تا 6 کیلو می تونید تا عید وزن کم کنید. بله اگر شما 20 کیلو اضافه وزن دارید ممکنه تا عید نشه که تبدیل به باربی بشین اما با اراده قوی و کم کردن یک کیلو در هفته، همین 6 کیلو می تونه کمی شما رو تراشیده نشون بده و اگر غبغب دارید یا کمر یا گردنتون گم شده، کمی اون رو براتون لاغر کنه.

چه جوری؟

لطفا وزنتون رو ضربدر عدد 30 کنید. مثلا اگر 80 کیلو هستید، عدد به دست اومده می شه 2400.

این عدد مقدار کالری ای هست که با خوردنش در هر روز شما نه چاق می شین، نه لاغر.

هر کیلو اضافه وزن بر اثر خوردن 7700 کالری ایجاد شده و با کم کردن این مقدار هم کم می شه. پس شما برای اینکه در هفته یک کیلو کم کنید، باید روزی 1100 کالری کمتر از این مقدار بخورید.

مثلا یه خانم 80 کیلویی اگر به جای روزی 2400 کالری، روزی 1300 کالری بخوره، هفته ای یک کیلو کم می کنه.

اما در مورد بعضیا که اضافه وزنشون خیلی زیاد نیست، یا اراده ندارن که کم بخورن، با توجه به اینکه کالری مصرفی در روز بهتره از 1200 یا حداکثر 1000 تا کمتر نشه، می تونن از اون عدد مزبور 550 کالری کم کنن که هر دو هفته یک کیلو یا هر هفته نیم کیلو کم کنند.

برای حساب کردن کالری مصرفی شما یه ترازوی دقیق لازم دارید و یه جدول کالری مصرفی که می تونید از اینجا یا اینجا یا هر جای دیگه ای که دوست دارید استفاده کنید.

من دوست دارم شما به عنوان خواننده چی نپوشیم؟ که قدم اول رو برای تقویت اراده و زیبایی خودتون و تغییر رویه و توجه به خودتون برداشته اید، بتونید تا عید وزنتون رو کم کنید.

برای استارت کاهش وزن و کمک به اون اقلا هفته ای 3 روز اقلا نیم ساعت پیاده روی کنید. سرده که سرده! من می رم! شما هم لباس زیاد بپوشید و برید!


* از پوستتون مراقبت کنید. 6 هفته فرصت خوبیه برای اینکه پوستتون رو تقویت کنید. مولتی ویتامین، ویتامین ث، زینک و سایر مکمل های غذایی در کنار خوردن آب زیاد و تحرک باعث خون رسانی به پوستتون و شادابی اون می شه. پس برای خودتون یه برنامه حسابی بریزید و بخشی از مبلغی رو که می خواستین خرج خرید لباس عید بکنید، صرف خرید ویتامین ها و ماسکهای آبرسان و اسکراب (لایه بردار) بکنید.


ازتون می خوام که در بخش نظرات این مطلب برام بگین چه تصمیم ها و برنامه هایی برای 6 هفته باقی مونده گرفته اید و چه در مورد لباس و آرایش چه خرید و چه در مورد کاهش وزن برامون بنویسید که چه کارهایی می خواین صورت بدین. من برخلاف خیلی ها به ارزش این هفته ها و روزهای پایای سال معتقدم و هیچ وقت از ابتدای زمستون سال رو تموم شده نمی دونم. هر تصمیمی برای زیبایی خودتون دارید از همین حالا شروع کنید، نه شروع سال نو!




من در هفته اخیر زمان زیادی رو صرف پروژه مهم ایجاد فهرست مطالب کرده ام. فکر می کنم این فهرست می تونه خیلی کمکتون کنه که هر مطلبی رو که هنوز نخونده اید، بخونید و مطمئن باشید همه مطالب رو خونده اید. لینک فهرست در منوی سمت چپ موجوده. اینجا هم می ذارمش:

فهرست همه مطالب

و همون طور که در پست قبل نوشتم؛ اگر مایل بودید می تونید برای مشاوره تلفنی با من تماس بگیرید.

مشاوره تلفنی

[ سه شنبه پانزدهم بهمن 1392 ] [ 19:17 ] [ نگارا ] [ ]

اگر شما از اون دسته از خوانندگانی هستید که:

* نیاز دارند که هر چه زودتر و به شکل اورژانسی و خارج از نوبت به جواب سوالشون برسند و فرصت صبر کردن برای یک هفته یا ده روز برای رسیدن به پاسخ سوالشون رو ندارند.

* در هر نوبت سوالات زیاد و مرتبط به هم دارند که باید یکجا پرسید و یا دوست دارند عکس یا مشخصاتشون رو به شکل مفصل برای من ارسال کنند و بعد در چند زمینه همزمان مشاوره بگیرند.

* سوال خاصی ندارند و دوست دارند چند عکس از خودشون ارسال کنند تا من درباره تیپ و لباس پوشیدن یا نوع هیکل و صورتشون، لباس پوشیدن و آرایششون به صورت کلی راهنمایی شون کنم.

>>>> برای کسب اطلاعات بیشتر لطفا روی "ادامه مطلب" کلیک کنید.


ادامه مطلب
[ سه شنبه هشتم بهمن 1392 ] [ 23:7 ] [ نگارا ] [ ]


خوب سلام مجدد به همه دوستانی که مدتیه منتظر پست جدید، علی الخصوص این پست هستن.

یادتون هست که مشغول چه کاری بودیم؟

خوب، اگر یادتون باشه، داشتیم آرایش می کردیم. کرم پودر/پن کیک زدیم، سایه زدیم، خط چشمکشیدیم، ریمل و فرمژه زدیم، ابروهامون رو با فرم مناسب برداشته ایم  و مرتب کرده ایم و...

بالاخره می خوایم ببینیم چه جوری رژگونه بزنیم.



رژگونه یه جور پودر فشرده است که در رنگهای مختلف صورتی تا قهوه ای و نارنجی تولید می شه. قدیم ها نقش رژگونه این بود که لپ ها رو باهاش صورتی می کردند و این باعث می شد چهره شاداب و گلگون و جوان به نظر بیاد. اما امروز نقش رژگونه بیشتر از اینه و همزمان با اینکه سعی داریم باهاش یه رنگی به پوستمون بدیم، سعی می کنیم باهاش معماری کنیم و گونه های برجسته ای برای خودمون ایجاد کنیم.


بعضی از انواع رژگونه هم به صورت مروارید های ریز رنگی یا پودر فشرده چند رنگ هستند که توی کیتشون به صورت تکه تکه قرار گرفته اند و رنگ اصلی اونها از ترکیب این رنگها که موقع مالیدن قلم مو با هم قاطی می شن، به دست میان. این رژگونه ها شیک و خوشگل و معمولا گرون هستند، و برای لولایتر مناسب تر هستند تا هایلایتر.



بعضی از انواع رژگونه هم به صورت موس یا فوم هستن و یه حالت خمیر کفی دارند. این انواع هم شیک و گرون هستند و خیلی از افراد معروف از اونها برای هایلایتر استفاده می کنند چون برق و تازگی خوبی به چهره می ده.



برای رژگونه زدن اصولی و گونه سازی همراه با پوشاندن عیب های صورت، دو رنگ رژگونه لازم داریم: یه رنگ روشن کننده یا هایلایتر گونه که سایه برجسته کننده می شه و یه رنگ کمی تیره تر یا لولایتر که سایه زیر گونه یا نواحی فرو رفته می شه. 

همون طور که قبلا هم گفته ام، ما موقع آرایش صورت و پوشوندن ایرادهای صورت، هر جایی که می خوایم به نظر برجسته بیاد رو روشن می کنیم و هر جا که می خوایم به نظر فرو رفته بیاد رو تیره می کنیم.

رنگ روشن تر یا هایلایتر برای سفید ها یه صورتی صدفی خیلی کمرنگ (رنگ رز صورتی) یا رنگ وسط این عکس و برای گندمگون ها و سبزه ها یه هلویی کمرنگ (رنگ رز گلبهی) یا رنگ سمت چپ این عکس می تونه باشه. این رنگ رژگونه رو براق می گیریم جوری که برق خیلی ریز بزنه. من از رژگونه بورژوا برای این کار خیلی راضی ام.



رنگ تیره تر رو دقیقا دو-سه درجه تیره تر و یه کمی قهوه ای تر از اون می گیریم و مطلقا نارنجی نمی گیریم! من از رژگونه کاپریس برای این کار راضی ام.

در ضمن معمولا برس خود رژگونه ها برای استفاده حرفه ای مناسب نیست. پس یک برس بسیار چاق و قلمبه هم برای این کار می خریم. بهتره یک برس برای هایلایتر و یک برس برای لولایتر داشته باشیم اما اگر هم نشد همون یک برس رو با حرکت ضربه ای روی دستمال می زنیم و برای رنگ بعدی استفاده می کنیم. من از برس اتود برای این کار راضی ام.



خوب، حالا می رسیم به تکنیک استفاده از رژگونه یا همون تکنیک گونه سازی. قبل از اینکه شروع کنیم، لطفا این پست رو برای خودتون دوره کنید تا یادتون بیاد فرم صورتتون چی بود.


اول یکی دو نکته کلی رو بدونید:


رنگ روشن یا هایلایتر جای کلی اش روی قملبه گونه است.

رنگ تیره یا لولایتر جاش روی خط فرضی است که تقریبا از نرمه گوش تا گوشه لب کشیده می شه، اما برای بعضی صورتها نیازی به این کار نیست و تنها از لولایتر برای پوشوندن عیوب بینی یا بقیه نقاط صورت استفاده می شه.

وقتی می گم قلمبه ی گونه منظورم اینه که یه خنده خیلی گشاد جلوی آینه بکنید. اون دایره ای که موقع خنده قملبه می شه می زنه بیرون رو به عنوان قلمبه گونه در نظر بگیرید. من نمی دونم اسمش چیه!


و اما جزییات:


رژگونه برای صورتهای بیضی:

همون طور که قبلا گفتم، صورت بیضی تقریبا بی نقص محسوب می شه. اگر صورت بیضی دارید هایلایتر رو روی قلمبه گونه بزنید. لولایتر رو در روزهای معمولی اصلا نزنید و اگر جای خاصی خواستید برید، یه لولایتر خیلی کمرنگ و ملایم روی نوک بینی ( و اگر برجستگی یا قوز روی بینی دارید) بزنید.


رژگونه برای صورتهای کشیده: 

در این صورتهای، برای اینکه کشیدگی صورت رو بگیریم و به صورت پهنا بدیم، هایلایتر رو روی قلمبه گونه می زنیم و از پهلو ها تا کنار گوش ادامه می دیم. زیر همین هایلایتر یه لایه هم موازی با همین لایه از بالای کنار لب تا پایین گوشمون لولایتر می زنیم که باید هر دو خط موازی افق باشند و زاویه زیادی نداشته باشند. معمولا صورتهای کشیده، بینی عقابی دارند، بنابراین  یه لولایتر خیلی کمرنگ و ملایم روی نوک بینی و برجستگی یا قوز بینی می زنیم. علاوه بر اینها، روی پیشونی یه خط موازی با افق، حدود 2 سانت پایین تر از خط رویش موهامون با لولایتر می کشیم. حواستون باشه که همه این خطوط باید محو و تقریبا ناپیدا باشه تا زیبا شیم.


رژگونه برای صورتهای گرد:

برای صورتهای گرد نکته مهم اینه که رژگونه زیاد به بینی نزدیک زده نشه. بنابراین هر چی که می گم رو نزدیک تر به لبه های خارجی صورت اجرا می کنیم و سعی می کنیم از وسط هر چشم بیشتر از دو طرف به بینی نزدیک نشیم. هایلایتر رو یک سانت بالاتر از قلمبه گونه و نزدیک تر به چشمهامون می زنیم. لولایتر رو پر رنگ و زیر خط فرضی که از نرمه گوش به کنار لبمون وصل می شه می زنیم. یه کوچولو هم روی شقیقه هامون رو با لولایتر تیره می کنیم.


رژگونه برای صورتهای مربع شکل:

رژگونه رو توی صورت های مربع شکل باید حسابی مورب و از طرف خارجی رو به بالا زد. هایلایتر رو پهن و روی قلمبه گونه می زنیم و از سمت خارجی به سمت شقیقه می کشیم تا تیزی زوایای صورت گرفته بشه. این صورتها معمولا گونه برجسته ای دارند و نیازی به گونه سازی ندارند. بنابراین لولایتر رو زیر این خط نمی زنیم. اگر زوایای فک پایین خیلی تیز هستند، کمی روی تیزی دو طرف فک پایین به صورت مورب لولایتر می زنیم.


رژگونه برای صورتهای قلب شکل:

در این صورتهای، برای گرفتن تیزی چانه و پهنای پیشانی، هایلایتر رو خیلی گرد  و یکی دوسانت پایین تر از قلمبه گونه می زنیم. لولایتر رو روی تیزی چونه و دو طرف پیشونی به شکل عمودی می زنیم تا پهنای چونه گرفته بشه. 



نکته مهم برای همه صورتها اینه که همه این خطوط باید محو باشند. این یک جور گریمه و بنابراین نباید به چشم بیاد. حتما زیاد تمرین کنید. به خصوص کسانی که صورتشون کشیده یا قلب شکله یا هر صورتی که لولایتر زیادی لازم داره، حتما و حتما محو کردنش فراموش نشه و موقع خرید لولایتر هم حتما تست بگیرید که خیلی تیره و تابلو نباشه.



بازهم مثل پستهای قبل ازتون می خوام که تجربه ها و نظرهاتون رو درباره مارکها و شماره های رژگونه ای که امتحان کرده اید برای دوستان دیگه بنویسید. اگر قیمت و محل خرید رو هم بگین مطمئنم خیلی از دوستان ازتون ممنون خواهند شد.

راستی، من از پست قبل هنوز حدود 120 تا سوال بی پاسخ در دستم امانت دارم و به تدریج بهشون پاسخ خواهم داد. لطفا یکی دو روز یک بار چک کنید تا پاسختون رو پیدا کنید. اما خواهش می کنم برام پیام مبنی بر ایکه نظرم چی شد نذارید. امانتتون دست من جاش امنه. نظرات پست قبل بالای 300 تا هستند و تا وقتی همه شون نمایش داده نشده اند، مطئمن باشید پاسخ سوالتون تو راهه.

من فقط یک نفرم! پس صبور باشید!

[ جمعه چهارم بهمن 1392 ] [ 20:45 ] [ نگارا ] [ ]

 

من نمیدونم چرا اینقدر بد عکسم وتو عکسها بد میفتم در حالیکه در حالت عادی به اون زشتی که تو عکس هست نیستم میشه راهنماییم کنید که چطور عکس بگیرم تا زیباتر وجذابتر به نظرم بیام

  

عاطفه عزیز

سوال خوبیه. خیلی وقتا پیش میاد توی یه مهمونی که فکر می کنیم خیلی خوشگل و خوش تیپیم عکس می گیریم و بعدش که عکس رو می بینیم دلمون می خواد صاحب دوربین رو ترور کنیم!!

 

 

برای  لاغرتر و خوش هیکل تر به نظر اومدن توی عکس های قدی و دسته جمعی:

 

* همیشه پشتمون رو صاف می کنیم و حواسمون رو جمع می کنیم که قوز نکنیم.

 

* شکممون رو سفت می کشیم تو و تا شنیدن صدای چیلیک دوربین و تشکر دسته حمعی همون جا نگه می داریم!

 

* بدنمون رو کمی (مثلا سی درجه) زاویه می دیم تا سه رخ و لاغرتر توی عکس بیفته ولی صورتمون رو نود درصد به طرف دوربین می چرخونیم.

 

* بخش عمده وزنمون رو می اندازیم روی یکی از پاهامون و باسن رو از سمت همون پا کمی از پهلو به بیرون متمایل می کنیم یا اینکه اگر خیلی تابلو نیست، یک پامون رو یک قدم جلوی اون یکی پا می ذاریم.

 

* دستمهامون رو کمی از بدنمون فاصله می دیم و به بدنمون نمی چسبونیم. کف یا پشت دستهامون هیچ وقت مستقیم به سمت دوربین نیست. دستهامون رو زاویه دار قرار می دیم تا لاغرتر به نظر بیایم. اگر دستها رو توی جیب پشت شلوارمون بذاریم این فاصله  و زاویه به شکل متناسبی ایجاد می شه. اگر شلوار جیب نداره دستها رو  روی محل فرضی جیب پشت شلوار می ذاریم.

 

* اگر توی عکس نشسته هستیم کمی به پهلو می چرخیم و صورتمون رو ۹۰ درصد به سمت دوربین نگه می داریم. اگر قراره پاهامون رو بندازیم روی هم، پایی که بعد از چرخش به دوربین نزدیک تره رو می اندازیم روی اون یکی پا.

 

* برای عکسهای گروهی، مرکز گروه بهترین جا است. دو نفری که در دو سر گروه قرار می گیرند از همه چاق تر به نظر میان.

 

* برای پوشوندن شکم و پهلوهای چاق گاهی می تونیم کیفمون رو روی دوشمون بندازیم و کمی به پهلو بچرخیم. یا طوری قرار بگیریم که گلدون یا ظرفی  یا حتی آدمهای دیگه جلوی میان تنه مون قرار بگیرن.

 

 

برای زیباتر به نظر اومدن توی عکسهای پرتره و از نزدیک :

 

* حتما قبل از آرایش مرطوب کننده می زنیم و اگر از قبل فرصت داریم روز قبل صورتمون رو با اسکراب ماساژ می دیم. اسکراب یه جور خمیر شن داره که از روی صورت لایه برداری می کنه. می تونیم به جاش صورتمون رو لیف بزنیم یا با نوک انگشت وازلین و کمی نمک یا شکر اسکراب درست کنیم.

 

* صورت براق توی عکس خیلی بده. قبل از عکس گرفتن با دستمال کاغذی و حرکات ضربه ای چربی صورتمون رو به خصوص در قسمت پیشانی و بینی می گیریم.

 

* کرم پودر یا پن کیکی می زنیم که خیلی خوب روی صورتمون بخوابه. مهم محو شدن کرم پودر روی پوسته، جوشها و غیره رو با رتوش می پوشونن.

 

* موقع عکس گرفتن زیادتر از معمول آرایش نمی کنیم و اصلا از تناژ نارنجی و خیلی برنزه استفاده نمی کنیم چون توی عکس ده برابر نارنجی تر می افته.

 

* موقع گرفتن عکس به خودمون آرامش می دیم و به یه چیز خوب، یه خاطره خوب، یه آدم دوست داشتنی یا یه چیز خوشمزه فکر می کنیم. خیلی مهمه! امتحان کنید و فرق حالت نگاهتون رو در دو عکس مختلف مقایسه کنید.

 

* موقع عکس هیچ وقت به اینکه زشتیم، چاقیم، صورتمون جوش جوشیه فکر نمی کنیم. مثل همیشه کلید زیبایی، طبیعی بودن و داشتن اعتماد به نفسه.

 

* لبخند دندون دار خیلی طبیعی تر از لبخند دهان بسته است، خودتون رو از قبل توی اینه نگاه کنید و ببینید لبخند طبیعی شما چه جوریه.

 

* مستقیم توی دوربین رو نگاه نمی کنیم. بهتره ۴۰-۵۰ سانت کنار دوربین رو نگاه کنیم. این کار هم برق قرمز احتمالی چشمهامون رو کم می کنه و هم به صورتمون حالت بهت زده نمی ده و شیک تره.

 

* سرمون رو بالا نمی گیریم. این کار صورتمون رو دراز به نظر میاره. موقع عکس گرفتن خیلی خیلی کم زاویه سرمون رو به پایین و کنار می گیریم.

 

* پس چی شد؟ زاویه سر؟ کمی به کنار و کمی به پایین . زاویه نگاه؟ کمی به کنار دوربین. خیلی کم. نه سه متر!

 

 

در انتخاب لباس و مدل مو برای انداختن عکس در آتلیه و... :

 

* نه لباسی رو انتخاب می کنیم که خیلی تنگ و چسبونه و نه لباسی که خیلی گشاد و آویزونه. حتی اگر چاق هستیم لباس فیت بدن تا حدی که دو سه سانت از بدنمون شلتر وایسه می پوشیم.

 

* لباسهای عجیب غریب به عکس حس طبیعی نمی دن. لباسهای اسپرت و ساده شما رو خوش تیپ تر از لباس شب های پر زرق و برق نشون می دن. به جای انتخاب گرون ترین لباس مارکدارتون، اونی رو انتخاب کنین که خیلی توش راحتین و می دونین بهتون میاد.

 

* اگر به دلیل خاصی قرار نیست شینیون بکنید، نکنید. موهای ساده و باز ریخته توی عکس شما رو زیباتر و طبیع تر می کنه. بیست سال دیگه که این عکس رو ببینید، دنبال جوانی و زیبایی و طراوت خودتون خواهید بود، نه اختراعات و اکتشافات آرایشگرتون!

 

 

 

[ چهارشنبه یازدهم دی 1392 ] [ 22:19 ] [ نگارا ] [ ]

میخواستم بدونم گردنبند و گوشواره مروارید رو کی و در چه سنینی و با چه لباسهایی میشه ست کرد؟عزیزم لطفا نظرتون رو در مورد بلندی و یا اندازه درشتی دونه ها ش هم بگید.   نازنینم یه سوال دیگه:ساعت رو در مجالس و با لباس شب و یا عصرونه و یا اسپرت از چه جنس و مدلی باید ست کرد؟ از لحاظ جنس بند و نگین و رنگ و طرح عزیز دلم میشه یه ساعت از یه برند برای لباس شب و یکی برای مهمونیای عصرونه تا 2 تومن معرفی کنید لطفا؟ امیدوارم سخاوت خداوند در مورد شما بی انتها باشد.

 

لیلای عزیز
کلا مروارید مال سنهای بالای 50 ساله معمولا مگر اونایی که رنگی یا خاصه و در ترکیب با عناصر فانتزی. مثل این تیپیا:

 

 

معمولا مروارید سفید درشت کیپ گردن کلاسیک ترین و شیک ترین مدل محسوب می شه که با کت دامن و انواع یقه های نیمه بسته می پوشن. 

 

 

مروارید های بلند مثلا تا زیر سینه مال یقه های بسته است و اسپرت تر محسوب می شه به خصوص اگر چند ردیفه و شلوغ باشه.

 

 

 

 

اینم یه راهنمای کلی برای ست کردن گردنبند مناسب با یقه مناسب.

 


ساعت رو معمولا اگر دست چپ می بندید با رنگ حلقه و اگر دست راست می بندید با رنگ انگشتر اون دست ست می کنن. البته در سن های پایین و لباسهای فانتزی می شه ساعت رنگی رو با لباس ست کرد.


به نظرم باید هر خانوم یه ساعت نقره ای رنگ برای ست با طلای سفید و یه ساعت طلایی رنگ برای ست با طلای زرد داشته باشه.

 

به نظر من یه ساعت Swatch یا Esprit یا Guess یا DKNY برای استفاده روزانه و یه ساعت Tissot برای استفاده در مهمونی برای یه خانوم مناسبه. قیمتشون هم برای بودجه تون مناسبه. حتما از جایی خرید کنید که ساعت رو بهتون با جعبه و پک و دفترچه اصلی و برگه گارانتی مهر و امضا دار بده.

 

 

[ دوشنبه دوم دی 1392 ] [ 0:44 ] [ نگارا ] [ ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

درباره وبلاگ

خوش اومدید.


چی نپوشیم؟

چی رو با چی بپوشیم؟

چی رو با چی نپوشیم؟


من راهنماییتون می کنم.

** از کجا شروع کنیم؟

ستون سمت راست جدید ترین مطالب رو به شما نشون می ده.

بعد از خوندن مطالب ستون سمت راست این صفحه، شما سه گزینه دارید:

1. ستون سمت راست رو تا پایین بخونید و در انتهای صفحه گزینه مطالب قدیمی تر رو انتخاب کنید.

2. از منوی ستون سمت چپ شروع به خوندن "مطالب قبلی" کنید که به صورت آرشیو ماهانه مرتب شده.

3. از منوی ستون سمت چپ شروع به خوندن "دسته بندی موضوعی" کنید.

هر سه روش همه مطالب نوشته شده رو در بر می گیرند.

یک راه بسیار خوب هم اینه که از منوی زیر همین مطلب به صفحه "فهرست مطالب" برید و از اونجا شروع به خوندن کنید.

یادتون باشه بعد از خوندن هر مطلب به "بخش نظرات" زیر اون مطلب برین. بخش نظرات مجموعه بسیار مفصلی از سوال و جوابه. خوندن بخش نظرات رو شدیدا توصیه می کنم. هم سرگرم کننده است و هم خیلی از سوالهاتون اونجا جواب داده شده.

سوال هاتون رو می تونید در بخش نظرات آخرین مطلب برای من ثبت کنید. موقع ثبت سوال حتما تیک ثبت نظر خصوصی رو بردارید. من به سوالاتی که به شکل خصوصی طرح بشن پاسخ نمی دم. سوال و جواب برای استفاده همه است. اگر کد امنیتی براتون نمایش داده نشد، بعد از سوالتون چند بار دکمه Space یا فاصله رو بزنید.

تعداد سوالها و نظرات بسیار زیاده. من هر سوال رو تا یک هفته بعد پاسخ می دم. لطفا بعد از طرح سوالتون صبور باشید. برای پیدا کردن جوابتون باید به بخش نظرات همون مطلبی مراجعه کنید که سوالتون رو در اون مطرح کرده اید.

زیبا باشید!


(دوستان به طور موقت بعضی از عکسها در دسترس نیست. در حال اصلاح این موضوع هستم. لطفا بعد از چند روز دوباره مطلب مورد نظرتون رو چک کنید.)
سرویس ویژه چی نپوشیم؟
آمار