از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟ قسمت ششم: رژگونه

 

خوب سلام مجدد به همه دوستانی که مدتیه منتظر پست جدید، علی الخصوص این پست هستن.

یادتون هست که مشغول چه کاری بودیم؟

خوب، اگر یادتون باشه، داشتیم آرایش می کردیم. کرم پودر/پن کیک زدیم، سایه زدیم، خط چشمکشیدیم، ریمل و فرمژه زدیم، ابروهامون رو با فرم مناسب برداشته ایم  و مرتب کرده ایم و...

بالاخره می خوایم ببینیم چه جوری رژگونه بزنیم.

 

 

رژگونه یه جور پودر فشرده است که در رنگهای مختلف صورتی تا قهوه ای و نارنجی تولید می شه. قدیم ها نقش رژگونه این بود که لپ ها رو باهاش صورتی می کردند و این باعث می شد چهره شاداب و گلگون و جوان به نظر بیاد. اما امروز نقش رژگونه بیشتر از اینه و همزمان با اینکه سعی داریم باهاش یه رنگی به پوستمون بدیم، سعی می کنیم باهاش معماری کنیم و گونه های برجسته ای برای خودمون ایجاد کنیم.

 

بعضی از انواع رژگونه هم به صورت مروارید های ریز رنگی یا پودر فشرده چند رنگ هستند که توی کیتشون به صورت تکه تکه قرار گرفته اند و رنگ اصلی اونها از ترکیب این رنگها که موقع مالیدن قلم مو با هم قاطی می شن، به دست میان. این رژگونه ها شیک و خوشگل و معمولا گرون هستند، و برای لولایتر مناسب تر هستند تا هایلایتر.

 

ادامه مطلب رو در سایت چی نپوشیم بخونین:

 

 از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟ قسمت ششم: رژگونه

 

از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟ قسمت پنجم: لوازم آرایش ابرو

 

خوب، اگر یادتون باشه، داشتیم آرایش می کردیم. کرم پودر/پن کیک زدیم، سایه زدیم، خط چشم کشیدیم، ریمل و فرمژه زدیم، یاد گرفتیم که چه فرم ابرویی مناسب صورتمونه... ابروهامون رو با فرم مناسب برداشته ایم و حالا می خوایم ابرو هامون رو مرتب کنیم.

 من اینجا قصد تدریس ابرو برداشتن ندارم. فرضم اینه که ابروتون رو برداشته اید.

 

حالا می خوایم ببینیم چه جوری جاهای خالی ابرومون رو پر کنیم.

قدیم ها برای پر کردن ابروها یه مداد قهوه ای یا مشکی رو بر می داشتند و توی ابرو هر شکلی دلشون می خواست نقاشی می کردند. همین الان هم خیلیا ابروهاشون یا بخشی اش رو تیغ می زنند و جاش نقاشی می کنند. معایب این کار یکی اینه که هر روز باید این ابروی لعنتی رو بکشی، با کشیدن یک دست ابروت پاک می شه یا به هم می ریزه، هیچ وقت نمی تونی اگه حوله ات رو بیرون جا گذاشتی کله ات رو از در حمام بکنی بیرون بگی: " ایهاالنااااس! اون حوله منو بدین! " چون سکته می کنن از دیدنتون! و از همه بد تر... ببخشید می خوام خیلی رک بگم... مردم خر نیستن! یعنی ابرویی که از مو ساخته شده و زیرش پوست سفیده یه شکله، نقاشی کردن خط روی پوست یه شکل دیگه... برای همین من از تتو به سیستم قدیمی متنفرم... اصلا زیبا نیست، هیچ کس رو هم خر نمی کنه... از همه وحشتناک تر، چیزی که برای خیلیاتون پیش اومده: وقتی مد عوض می شه باید با صرف هزینه و تحمل درد فراوان سعی کنی تتوی قبلی رو پاک کنی که خیلی هم موفق نیست و جاش سفید و به شکل یه اسکار (جای زخم) همیشه روی صورتتون می مونه.

من نه تنها موافق تتوی قدیمی نیستم (بله تتو همون تاتوئه)، بلکه اصلا مخالف این اصل هستم که در ایران و کشورهای عربی آرایش انقدر اغراق آمیز شده که هزاران هزار زن حاضرند نصف یا تمام ابروشون رو با تیغ بتراشند و دم یا تمام ابروشون رو ببرند نیم سانت، یک سانت، دوسانت (!!!) بالاتر... یعنی به نظرم این واقعیت جای تامل داره... کی اینو کرده توی کله ما که ابرو باید بره رو به آسمون؟؟؟ کدوم خانم زیبایی رو می شناسید که عرب، ایرانی و ترک نباشه و دم ابروش سر به آسمون بکشه؟  کدوم هنرپیشه یا مدل معروف اروپایی یا امریکایی رو می شناسید که به جای موهای ابروش یه نقاشی رنگ و روغن با قلم موی صفر بالای چشمهاش کرده باشه؟؟؟؟

ابروتون صافه؟ باشه!!! کم پشته؟ باشه!!! مدل نمی گیره؟ نگیره!!!! رک می گم، لطفا ناراحت نشید. فقط در دنیا دلقک ها ابروهاشون رو با مداد نقاشی می کنن روی صورتشون... شما باید ابروتون رو بهترین مدلی که می شه و می گیره بدین! نه اینکه یه چیز هچلهف روی صورتتون نقاشی کنین. دیده ام که می گم!!

خوب، به اندازه کافی دعواتون کردم؟  حالا می گین پس چیکار کنیم؟

اونایی که ابروشون معمولی یا خوبه باید توش رو با سایه یا مداد به شکلی که می گم پر کنند و اونایی که خیییلی اوضاع ابروشون خرابه؛ مثلا توی ابروشون شکستگی هست یا تاج ابروشون خالیه اجازه دارند همون قسمت و فقط همون قسمت رو برن تتوی هاشور (پیگمنتیشن) کنند. چون تتوی هاشور محوه و اصلا مثل تتو های قدیمی خطی و تو پر و تابلو نیست.

کسانی که قصد دارند ابروشون رو خودشون مرتب کنند، اول از همه برای مرتب کردن ابرو به یه برس نیاز دارند. پیشنهاد من اینه که برس یه ریمل کهنه رو بشورید و بذارید خشک بشه و بکنیدش برس ابرو. موقع آرایش روزانه با این برس ابروهاتون رو به سمت بالا و بیرون شونه کنید.

بعد دو راه دارید، یا از سایه و یا از مداد استفاده کنید.

 

اگر از سایه ابرو استفاده می کنید گزینه هاتون زیاده و نتیجه بسیار زیبا و طبیعی. شما می تونید برید سایه مخصوص ابرو بخرید یا اینکه از یک سایه چشم مشکی یا قهوه ای تیره مات و غیر اکلیلی استفاده کنید. می تونید با قلم موی باریک یا تخت نقاشی سایه ابرو رو بزنید یا اینکه با همون قلم سایه چشم این کار رو بکنید (اگر ابروهاتون پهنه). می تونید سر قلم مو رو خیلی کم نمدار کنید یا با قلم موی خشک بزنید. فکر نکنید برای حرفه ی بودن باید سخت ترین کار رو بکنید. من خودم با یه قلم سایه چشم معمولی (از اینا که سرشون یه تیکه ابر داره) و یه سایه چشم قهوه ای تیره قسمت تاج (سر) ابرومو کمی پر می کنم. همین. دم و قوسش رو هم کاری ندارم.

گزینه دیگه استفاده از مداده، ولی نه به شیوه سنتی. بلکه هاشور زدن ابرو با مداد؛ یا به عبارت دیگه خط خطی کردن پراکنده لای ابرو، یا بازهم به عبارتی دیگه کشیدن مو لای ابروها. یعنی شما مداد رو بر می دارید (ترجیحا تیز ولی کم رنگ) و لای ابروهاتون موازی با جهت رویش مو، خط های یک سانتی یا نیم سانتی می کشید جوری که شبیه موی ابرو بشه.

بعد از اینکه ابروتون رو تا حدی (و نه زیاد) پر کردید یه شونه نهایی بکشید، دورش اگر رنگی شده با سر گوش پاک کن پاکش کنید.

حالا یه شگرد برای اونایی که موهای ابروشون به هم می ریزه. یادتونه یه برس ریمل رو برداشتیم کردیم برس ابرو؟ اون برس رو مثل وقتی می خواین روی مسواکتون خمیر دندون بذارید بگیرید جلوتون با فاصله از صورت و چشم و روش یه فیس کوچولو اسپری مو (تافت) بزنید و بکشید توی ابروهاتون. این کار باعث می شه ابروهاتون تا عصر به هم نریزه ولی کلا بد نیست هر ۲-۳ ساعت یه نگاه تو آینه جیبی مون بکنیم ببینیم اوضاع خوبه؟ چیزی زیر چشممون نریخته؟ ابرومون مرتبه؟ چیزی لای دندونمون گیر نکرده؟!!!

 

یه نکته مهم هم که باید یادتون باشه اینه که یه راهی که برای تر و تمیز نشون دادن ابرو هست اینه که زیرش هایلایتر بزنیم. یعنی یه سایه شیری غیر تابلو و غیر اکلیلی و فقط کمی صدف براق رو بزنیم زیر ابرو. البته اگر این سایه پخش بشه به نظر میاد پلکتون پف داره. پس خیلی باریک کشیده می شه و بعد با قلم مو یا دست محوش می کنیم.

 

 

پس همون طور که در تصویر می بینیم اول شونه می زنیم، اگر موی بی ربط و اضافه ای در اومده با موچین برش می داریم، با قلم مو در چند مرحله سایه می زنیم، شونه می کنیم، محو می کنیم،  ایرادهای سایه رو ترمیم می کنیم، زیر ابرو سایه هایلایتر شیری صدفی می زنیم و محوش می کنیم و در نهایت شونه اش می کنیم.

 

در بخش نظران، در کنار مطرح کردن سوالاتتون، دوست دارم بهمون بگین شما برای ابرو از چه محصولاتی استفاده می کنید و چقدر از سیستمون راضی هستین.

 


و چند تا مطلب خارج از بحث:

۱. خواننده های عزیز دانشجو، روزتون مبارک. شما سازنده های زندگی همه ما هستید.

۲. امروز افتخار داشتم با دوستی بسیار عزیز و محترم صحبت کنم که خیلیاتون ایشون رو می شناسید. اما اگر تا حالا از وبسایت گیس گلابتون عزیز دیدن نکرده اید، توصیه می کنم حتما به دیدنشون برید و از مطالب بسیار مفیدشون استفاده کنید. در ضمن پست بسیار مفیدی درباره آراستگی در محل کار هم دارند.

۳. خط چشم ماژیکی بیو خیلی خوب از آب در اومد!

از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟ قسمت چهارم: ریمل و فرمژه

 

خوب، می رسیم به بحث شیرین ریمل؛ از مهمترین اختراعات بشر!

اگر مطالب مربوط به کرم پودر، سایه و خط چشم رو نخونده اید، برین اینجا.

 

 

ریمل یه جور محلول غلیظ تیره رنگه که وقتی به مژه ها مالیده می شه، باعث می شه که اون بخشی از مژه که ضخامتش اونقدر کمه که به چشم دیده نمی شه، پر رنگ بشه. معجزه ای در کار نیست!

ریمل مژه رو بلند نمی کنه، بلکه مژه شما همون قدری بلنده که با ریمل می بینید، اما.... بخش انتهایی مژه اون قدر باریکه که با چشم غیر مسلح (!) دیده نمی شه. ریمل مثل یه جوهر روی مژه مالیده می شه و باعث می شه مژه از ته تا سرش ضخیم و پیدا بشه. ببینید اولین نفری که ریمل رم اختراع کرده چه حال بهش دست داده از خوشی!!!! هی تو آینه (!) نگاه کرده گفته: نه بابا !!!!!!!!!!!!!!

بله، عرض می کردم... بعضی از انواع ریمل، علاوه بر اینکه این کار رو انجام می دن، مایعشون هم غلیظه یا توش موادی مخلوط داره که هر تار مژه رو حسابی چاق و چله هم می کنه.

 

در مورد خرید ریمل اول توجه کنید که کارش چیه:

 

ریمل های معمولی هم کمی بلند می کنند، هم کمی پر پشت.

ریمل های حجیم کننده معمولا روشون ترکیبی از کلمه  Volume  به معنای حجم نوشته شده.

ریمل هایی که مخصوص بلند کردن مژه هستن هم روشون تر کیبی از کلمه  Length  به معنای طول نوشته شده.

و بعد برس سرش رو نگاه کنید که چه شکلیه. ریمل هایی که سرشون شبیه شونه است، معمولا بلند کننده طول مژه هستند ولی حجم زیادی نمی دن.

ریمل هایی که برس پر پشت دارند حجم زیادی می دن. سرهای برسی گاهی شکل موهاشون کوتاه بلنده که کمک می کنه به اینکه مژه های کوتاه یا بلند وسط یا گوشه های چشم بی دردسر ریمل بخورند. گاهی هم این سر ریمل انحنا داره که این انحنا به فر دادن بیشتر مژه ها کمک می کنه.

 

 

بعضی ریمل ها هستند که دو تا سر دارند.

کاری که این ریمل ها می کنند اینه که اول شما با یک سرش که معمولا مایع توش هم سفید یا نقره ایه، یه ماده ای رو می کشید روی مژه هاتون و بعد که خشک شد با اون یکی سرش و مایع مشکی یه لایه دیگه هم می کشید روش. این ریمل ها معمولا حسابی حجم دهنده هستند و مناسب استفاده روزانه نیستند.

 

انتخاب اینکه کدوم ریمل متناسب استفاده شخصی شماست با خودتونه. باید ببینید کدوم از این تاثیرات رو لازم دارید. پیشنهاد من اینه که یه ریمل سبک یک سره برای استفاده روزمره و یک ریمل مفصل تر دوسره برای مهمونی داشته باشید.

برای زیباتر کردن چشم، لازمه وسیله ای به اسم فرمژه رو تهیه کنید که این شکلیه معمولا.

فرمژه کمک می کنه مژه های بالایی شما بیشتر به سمت بالا فر بخوره و هم ستاره ای و خوشگل بالای چشمتون بایسته، هم اینکه چشمهاتون رو بازتر و سرحال تر نشون می ده. در ضمن، اینکه فرمژه باعث شکستن و ریختن مژه ها می شه، در صورت استفاده صحیح، افسانه است.

 

 

خوب حالا چیکار کنیم؟

شما کرم پودر یا پن کیک رو که زدید، سایه رو که زدید، خط چشم رو که کشیدید، می رسید به کار کردن روی مژه.

اول دستگاه فرمژه رو بردارید و مژه ها رو بذارید لاش، کمی تامل کنید و حسابی جاش رو میزون کنید. اگر می خواین مژه هاتون نشکنه، فرمژه رو نزدیک به نوک مژه بزنید، نه ته مژه و نزدیک به پلک. یه فشار کوچولو بدین که لبه ها روی هم بیاد. دستتون تکون نخوره مژه هاتونو بِکَنین بگین تو گفتیا!!! تمرین و خونسردی دو رکن مهم استفاده از فرمژه است. فقط یادتون باشه. ممکنه حتی بارهای اول پلکتون رو گاز بگیره و حسابی دردتون بیاد! زیبایی دل شیر می خواد!

 

 

خوب، دیگه وسواس رو ول کنید. یه بار فشار دادن کافیه. دستگاه رو باز کنید و مژه هاتون رو خارج کنید. بعدش یه شونه مژه بردارید و مژه ها رو یه شونه کوچیک بکنید.

 

بعد ریمل رو بردارید. برس رو که بیرون کشیدید اضافات مایع رو که به برس چسبیده به آرومی با دستمال تمیز کنید که به صورتتون مالیده نشه. بعد به یکی از این دو روش عمل کنید:

اگر برای یه روز معمولی فقط می خواین مژه هاتون به چشم بیان، قراره برین سر کار یا داشنگاه و خلاصه ریمل سبک می خواین، برس ریمل رو از وسط مژه تون یک بار بکشید به سمت سر مژه، همین. بیشتر از این از حالت طبیعی در میاد.

اگر می خواین برین مهمونی یا یه قرار مهم یا خلاصه قصد خوشگل کردن حسااابی دارید، یک بار ریمل رو از ته مژه تا سرش بکشید، دو دقیقه صبر کنید و یک بار دیگه بکشید! بسه! اگر این کار رو صد بار تکرار کنید، مژه هاتون شبیه پای سوسک می شه!

وقتی ریمل می زنید می تونید با دست گوشه چشمتون رو کمی بکشید تا یک پلکتون باز باز باشه و ببینید چیکار می کنید، ولی اون چشمی که بهش ریمل می زنید نیمه باز بشه. اگر دهنتون کج و کوله شد طبیعیه! اصولا بعید می دونم کسی بتونه بدون کج و کوله کردن دهنش ریمل بزنه!!! می گید نه، این دفعه دقت کنید!!!!

 بعد از اینکه ریمل رو زدید لازمه به وسیله یه چیز باریک مژه هاتون رو دونه دونه از هم جدا و مرتب کنید و جاهایی که ریمل جمع شده رو پاک کنید. من این کار رو با سر یه موچین کهنه می کنم. توی یه فیلمی یه هنرپیشه معروف این کار رو با سر یه سنجاق قفلی می کرد که خطرناک و ترسناکه! با سر سنجاق یا خلال دندون یا هر چیزی که جراتش رو دارید و با دقت این کار رو بکنید.

بعضیا دوست دارند مژه های پایینشون رو ریمل بزنند و بعضیا نه. از روی قوانینی که در مورد کشیدن خط چشم گفتم، می تونید تعیین کنید که ریمل هم به مژه های پایین بزنید یا نه. پس برگردید به این پست. اگر خواستید به مژه های پایینتون ریمل بزنید و به پلک مالیده می شد، با حرکت چپ و راست برس این کار رو بکنید و بعد مرتبش کنید.

 

 

 

خوب، حالا ازتون دعوت می کنم مثل همیشه بیاین و تجربه هاتون رو راجع به مارکهای خوب یا بد ریمل، قیمت و محل تهیه شون با دوستان در میون بگذارید.

 

راستی یه پیام شخصی اینجا دارم، شما نخونید! :

ای مخترع ریمل! روحت قرین آرامش و خوشنامی! دوستت داریم!!!

از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟ قسمت سوم: خط چشم

 

 

خوب، تا حالا چیکارا کرده ایم؟ ضدآفتاب و مرطوب کننده رو زدیم، بعد کرم پودر یا پک کیک رو زدیم روش. سایه هم زدیم و حالا می رسیم به خط چشم.

اگر مراحل قبلی رو نخونده اید، برید اینجا.

 و اما..

 

خط چشم نقشش در آرایش چیه؟

ممکته خیلیامون به دلیل اینکه حوصله نداریم یا اصلا نمی دونیم فاید خط چشم چیه یا به نظرمون خط چشم زیادیه، هیچ وقت خط چشم نکشیم. واقعا چه فایده ای داره؟

خط چشم یه کارش اینه که مژه های شما رو پرپشت نشون بده و یه کارش اینه که با ایجاد یه تضاد یا کنتراست با سفیدی چشم، باعث بشه چشمهاتون درشت و براق و جاذب توجه به نظر بیاد و رنگ عنبیه یا قسمت رنگی چشمتون، خودش رو بهتر نشون بده. یعنی یه جورایی خط چشم چشمها رو قاب می کنه. اگر دوست دارید چشمهاتون رو قاب کنید، خط چشم بکشید. اگر نه، من روی این یک مورد خیلی اصراری ندارم.

برای کشیدن خط  چشم دو جور وسیله اصلی هست. یکی مداد چشم و دیگری خط چشم مایع یا همونی که بهش به اختصار می گیم خط چشم.

 

مداد چشم یه مداد (معمولا) مشکی نرم و پر رنگه که جزء لاینفک کیف لوازم آرایش همه است. حتی اگر تصمیمی دارید خط چشم نکشید، حتما مداد رو بخرید. خیلی وقتها به درد می خوره. روی مداد چشم معمولا نوشته Eyeliner یا Kohl یا Contour.

 

 

استفاده از مداد چشم مزیتهای زیادی داره. یکی اینکه در صورت اشتباه و بد کشیدن راحت تر پاک می شه. دیگه اینکه کار کردن باهاش و مسلط شدن خیلی راحت تره و خوش قلق و خوش دسته. دیگه اینکه کشیدنش حوصله کمتری می خواد. دیگه اینکه برای کشیدن داخل چشم بهتره و گوشه چشم سیاهی و کثیفی جمع نمی شه و... هزار دلیل دیگه. از همین تریبون اعلام می کنم اگر تا حالا خط چشم نکشیده اید یا کم کشیده اید، حتما حتما با مداد شروع کنید و اقلا یکی دوسالی فقط با مداد کار کنید تا حسااااااابی ماهر بشین و بتونین چشم بسته هم خط چشم بکشید.

بنده خودم همین الان که در خدمتتون نشسته ام و ۱۵-۱۶ سالیه که به امر خطیر آرایش خودم مشغولم، هنوز هر روز صبح اول خط چشمم رو با مداد می کشم. اشتباهاتش رو با لبه دستمال کاغذی اصلاح می کنم و با همون لبه خطوطی که می خوام تیز باشن رو تیز می کنم و بعد روش خط چشم مایع می کشم. هر روز! هر روز!

 

وسیله دیگه یا همون خط چشم مایع دو جوره. یه جورش هست که سرش مویی و نازک و انعطاف پذیره و یه جورش هست که سرش شبیه یه مخروط سفته و به سر ماژیکی معروفه. در مورد سر ماژیکی ممکنه خود محصول هم شبیه ماژیک باشه، یا اینکه خمره ای باشه با سر ماژیکی.

این یه مدل مویی

 

 

اینم دو مدل ماژیکی

 

من خودم طرفدار پر و پاقرص ماژیکی هستم و هرگز نتونسته ام و نمی تونم با مویی کار کنم. علاوه بر این از خط چشم های نازک خلیجی ملیجی بدم میاد و اصلا اثر خط چشم مویی رو نمی پسندم.

 بزرگترین فایده خط چشم مایع اینه که پر رنگ تر و تمیز تره. یعنی برای جاهایی که شما از دورتر دیده می شین مثل مهمونی های بزرگ لازمه چون از دور تر هم پیداست و علاوه بر این می تونید باهاش خطوط تر و تمیز مرتب بکشید.

 

حالا اینکه خط چشم چه جوری بکشید، مدلهای خیلی زیادی هست... و اگر اهل آرایش باشید احتمالا دوست دارید هممممه همممه مدلها رو امتحان کنید. خوب بکنید! اما یه کاری کنید که جاهای مهم خط چشمتون ساده و شیک باشه.

 

خط چشم ساده و شیک یه خطیه که نه خیلی نازکه نه خیلی کلفت. گوشه خارجی اش کمی ضخیم تر از گوشه داخلیه و خیلی بیشتر از گوشه خارجی چشم ادامه پیدا نمی کنه و در نهایت کمی گربه ای می کنه چشمها رو.

 

 

حالا اگر چشمهاتون ریزه، کمی این خط رو ضخیم تر بکشید و کوتاه تر و فقط بالای چشم رو بکشید. مژه های پایین رو ریمل اساسی بزنید و توی پلک پایین رو سفید کنید.

 

اگر چشمهاتون درشته، خط رو باریک تر و بلند تر بکشید و پایین چشم رو هم خط بکشید. اگر چشمهاتون خیلی درشته، خط پایین رو داخل چشم بکشید.

 

 

اگر گوشه خارجی چشمهاتون متمایل به پایینه، خط چشمتون رو گربه ای تر بکشید یعنی ضخامت بخش خارجی اش از بخش داخلی اش خیلی بیشتر باشه. یا اینکه به خط چشمتون دم رو به بالا بدین.

 

اگر چشمهاتون خیلی به هم نزدیکه، خط رو به گوشه داخلی نرسونید و از بالا یک چهارم طول پلک رو خالی و از پایین نصف طول پلک رو خالی بگذارید.

 

اگر چشمهاتون خیلی از هم دوره، خط رو قشنگ بیارید تا گوشه داخلی و خط بالا و پایین رو کمی امتداد بدین و بعد به هم بچسبونین.

 

 

و اگر چشمهاتون تنگ و کشیده است و حالت ژاپنی یا کره ای داره و پلک روش افتاده، خط جشمتون رو خیلی پهن بگیرید جوری که نقش سایه رو هم بازی کنه و تمام لبه پلک رو بپوشونه. این چند مدل رو برای اون دوستانی که خیلی وقته قولش رو بهشون داده ام می ذارم. به خصوص lyle عزیز که خیلی وقته منتظره....

 

یه چیزی رو هم همین جا بگم. شما ممکنه توی خیلی از عکسهای خارجی ببینید که اصلا خط چشم ندارند یا خط چشمشون یه خط محوه که با سایه تیره کشیده می شه. حقیقت هم اینه که خط چشم توی دنیا خیلی مد نیست. اما سلیقه ما شرقیا در آرایش و در زیبایی کمی متفاوته. ما چشمهای درشت و مژه های بلند و پرپشت مشکی رو زیبا می دونیم. بنابراین با ملاکهای ذهنی ما لازمه برای اینکه چشمهامون زیباتر بشه، به شکلی خط مژه ها رو سیاه تر و پرپشت تر نشون بدیم. این کار رو از طریق زدن ریمل و کشیدن خط چشم انجام می دیم. بنابراین توصیه من حتی به دوستانی که خط چشم رو نمی پسندن و فکر می کنن بهشون نمیاد اینه که لا اقل با سر مداد مشکی لای مژه هاشون رو ، به خصوص مژه های بالا رو به شکل نقطه ای  و محو سیاه کنن تا مژه هاشون سیاه تر و زیباتر به نظر بیاد. اینجوری:

 

 

خوب حالا طبق معمول از دوستان می خوام بیان تجربه هاشون رو در استفاده از مداد چشم و خط چشم مایع، مارکهایی که ازشون راضی هستن یا نیستند و اگر دوست دارند قیمت و محل خریدشون رو با همه به اشتراک بذارند.

از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟ قسمت دوم: سایه

 

خوب، وقتی مرطوب کننده یا ضد آفتابمون رو زدیم، چند دقیقه صبر کردیم تا جذب بشه و بعد کرم پودر یا پن کیک رو با پد مخصوص روش پخش کردیم، می رسیم به سایه. اگر مبحث کرم پودر رو مطالعه نکرده اید به اینجا مراجعه کنید.

سایه ها انقدر قشنگن، انقدر قشنگن که من هر وقت می رم جایی که از این پلت های تستر داره دیگه دلم نمی خواد بیام بیرون. حتی رنگهایی که می دونی به درد هیچ جا نمی خورن حسااااابی آدم رو جذب می کنن.

یکی از معمول ترین انواع سایه، نوع پودر فشرده است که در جعبه های تکی، دوتایی، سه تایی و خلاصه چند تایی توی بازار وجود داره. من این نوع سایه رو به همه انواع ترجیح می دم و به شما هم توصیه می کنم همین نوع سایه رو تهیه کنید. این نوع سایه می تونه مات یا براق به شکل صدفی یا براق به شکل اکلیلی باشه.

 

یه شکل دیگه از سایه به شکل سایه کرمی هم در بازار هست که رنگهای به مراتب متالیک تر و صدفی تری داره. اول که این سایه رو به چشمتون می زنید بسیار زیبا است، اما مشکل اصلیش اینه که بسیار چربه و به درد استفاده در ساعات طولانی نمی خوره. یعنی بعد از یکی دو ساعت به شکل یک خط بی ریخت پشت پلک و لای یکی از چین های پلکتون جمع می شه. من کلا این نوع سایه رو توصیه نمی کنم. وقتی تازه اومده بود من هم خیلی ذوقش رو داشتم ولی واقعا بعد از چند ساعت بد می شه.

 

نوع دیگه سایه مایعه که در تیوپ های شبیه رژ مایع عرضه می شه. این نوع سایه هم دقیقا مشکل نوع قبل رو داره و من اصلا ازش راضی نیستم.

 

و نوع دیگه سایه، پودر شل یا خلاصه غیر فشرده است که در ظرفهایی شبیه دوات یا نمکدون توی بازار هست و خیلی هم رنگهای درخشان و رنگین کمانی ای توش هست، اما بدیش اینه که اولا هر یه دونه اش قیمتش چند برابر یه سایه معمولیه، بعد اینکه خیلی کثیف کاری داره و با یه تلنگر پخش میز و زمین می شه و اینکه کلا در بهترین حالت تاثیرش مثل سایه پودر فشرده است. خوب چه کاریه؟!

 

دیگه اینکه ابزاری که برای زدن سایه به چشم استفاده می کنیم، خوب می تونه همون برس سر ابری خودش باشه، اما اگر می خواین حرفه ای تر کار کنید یه برس مویی پهن و تخت و یه دونه باریک تهیه کنید.

ببینید این کیت های صد رنگ سایه در عین حال که خوشگلن، خیلی به درد نمی خورن. پیشنهادی که من برای تهیه سایه دارم، کیت های ۳ یا ۴ رنگه اون هم رنگهای یک خانواده. معمولا آدم موقع خرید فکر می کنه اگر سایه با رنگهای متفاوت بگیره، بهتره و اقتصادی تره و می تونه با لباسهای مختلفی ستش کنه. اما حقیقت اینه که برای سایه حرفه ای و زیبا شما احتیاج به ۳-۴ درجه روشن و تیره از یک رنگ دارید؛ حتی اگر اون رنگ دقیقا رنگ لباستون نباشه. این کیت ها (البته اوناییش که رنگهاش توی یک خانواده هستن) برای زدن یه سایه بسیار حرفه ای کارتون رو خیلی راحت می کنند.

بهتره سفید ها و گندمگون ها، کیت های توی خانواده رنگی خاکستری تا مشکی حتما داشته باشند. می تونن بعدش خانواده سبز یا آبی یا بنفش رو هم تهیه کنند. سبزه ها بهتره کیت سایه خانواده قهوه ای و طلایی-مسی حتما داشته باشند و بعد اگر خواستند خانواده زرشکی یا بنفش یا سبز رو هم انتخاب کنند.

توی کیت های ۴ تایی، روشن ترین رنگ (۱) معمولا برای هایلایت کردن خط باریک زیر ابرو و روشن کردن گوشه داخلی چشمهاست. رنگ متوسط (۲) رو روی کل پلک  از زیر ابرو تا خط مژه پخش می کنید. سومین رنگ که نسبتا روشن یا براقه (۳) مال زدن روی نیمه پایینی پلک بالا از چین پلک تا لبه پلکه با تاکید بر گوشه داخلی. چهارمین و تیره ترین رنگ (۴) مال تیره کردن داخل چین پلک، و گوشه خارجی چشمه . مثل این عکس:

 

 

اینی که گفتم یه ایده کلی بود از نحوه سایه زدن. در ضمن این دوتا عکسی که گذاشتم واقعا به هم مربوط نیستن. من به عنوان مثالی از این مدل سایه، عکس رو کنار کیت سایه ۴ تایی بیو گذاشته ام. 

به جز این روش، چندین مدل سایه زدن دیگه وجود داره که خیلی هم خوشگلن. خیلیاشون به درد همه می خوره، مثل اینی که گفتم. و خیلیاشون برای ایجاد یه اثر خاصه.

تعدادی از این مدل ها رو توی پست های قبل نشون داده ام و تعدادی از این روش ها رو هم بعدها در پستهای بعد توضیح خواهم داد.

اگر تا حالا آرایش نکرده اید، یا برای آرایش یک روز معمولی در دانشگاه یا محل کار به این روش سایه بزنید.

اگر پلک بالاییتون افتاده است یا سنتون بالا است، به این روش سایه بزنید.

اگر گوشه خارجی چشمتون متمایل به پایین است، به این روش سایه بزنید.

برای چشم های معمولی در مهمونی ها، به این روش  یا این روش یا این /NB/L;وش سایه بزنید.

اگر چشم هاتون درشته، به این روش سایه بزنید.

 

 

چون در این سری از پستها قراره که بهتون بگم به نظر من چه مواردی حتما در آرایش روزانه لازم هستن، این رو اضافه می کنم که در آرایش ساده روزانه، بعد از زدن کرم پودر، من یه سایه صورتی-شیری کمرنگ رو روی پلک بالام از زیر ابرو تا نوک مژه پخش می کنم که خستگی یا تیرگی پلک رو بپوشونه، همین. این سایه نه خیلی براقه نه خیلی روشن. اصلا تقریبا پیدا نیست و فقط به پلکم ظاهر تمیز و مرتبی می ده و اون رو آماده کشیدن خط چشم می کنه. پیشنهادم برای شما هم اینه که یک رنگ ثابت ناپیدا رو به همین شکل روزانه استفاده کنید.

نکته آخر هم اینکه، دوستان سایه شما به هیچ وجه نباید همرنگ رژتون باشه و نیازی هم نیست که همرنگ لباستون باشه. مثلا اگر لباس شما قرمزه، به نظر من زدن سایه خاکستری-مشکی اسموکی خیلی چشمهای شما رو زیباتر می کنه تا زدن سایه قرمز فرضا، که به لباستون میاد، اما چشم ها رو بی ریخت و متورم نشون می ده. به نظر من لباسهای آبی و سبز  یا بنفش رو می شه با سایه همرنگ ست کرد. لباسهای قرمز و سفید و مشکی و صورتی  و نارنجی بهتره با سایه خاکستری و رژ رنگ لباس ست بشن. لباسهای قهوه ای و کرم باید با سایه طلایی-قهوه ای ست بشن.

 

حالا  مثل پست قبل ازتون دعوت می کنم در کنار پرسیدن سوالهای مربوط به سایه، در بخش نظرات از تجربیات خودتون در استفاده از مارکها و انواع مختلف سایه ها بگین تا دوستان هم بتونن با استفاده از نظرات شما سایه جنس خوب بخرند. چه سایه ای خریده اید که راضی هستید؟ از چه نوعی راضی نیستید؟ اگر دوست دارید قیمت و محل خرید رو هم به اشتراک بگذارید.

 

از لوازم آرایش چه جوری استفاده کنم؟ قسمت اول: کرم پودر و پن کیک

 

اگرممکن است درموردمارکهای مناسب وتشخیص رنگ کرم پودرورژلب ورژگونه هم توضیحاتی بدهید.ازتمام لوازم آرایشم بدم میاید چون فکرمیکنم به من نمی اید.پس چندروزپیش کودتا کردم وهمه رادور ریختم.ومنتظرشدم تا جوابی ازشما بگیرم بعدبرای خرید بروم.

 

میخواستم شما به من راهنمایی کنید یک لوازم ارایش برای ارایش ساده که مناسب اداره و بیرون رفتن باشه بهم معرفی کنید میخوام همیشه یه ارایش ملایم داشته باشم.

 

 

آرتمیس عزیز و مرجان عزیز

در جواب شما و تعداد زیادی از خوانندگان عزیز دیگرم که همیشه می پرسن داشتن کدوم از لوازم آرایش ضروریه، این پست رو اختصاص می دم به معرفی لوازم آرایش و در ادامه خواهم گفت کدوم از این لوازم و مواد برای چه کاری بهتر هستن و چقدر ضروری هستن و چه طور باید استفاده بشن.

قبل از پرداختن به هر مطلبی بگم که آرایش رو هر چقدر هم ملایم باشه، باید هر شب با محلول پاک کننده مواد آرایشی که به شیر پاک کن معروفه، یا دستمال مرطوب و یا به وسیله شستن، از روی صورتتون پاک کنید. اگر می خواین پوستتون داغون نشه، هیچ وقت هیچ وقت شب با آرایش نخوابید.

 

 

۱.  کرم پودر و پن کیک

 

 

کرم پودر مایعی است غلیظ و کرم رنگ که برای پوشوندن عیوب پوست، یک دست کردن رنگ پوست و گرفتن براقی پوست استفاده می شه.

معمولا بهتره اگر پوستتون خیلی چرب نیست، زیر کرم پودر (و پن کیک) یک لایه خیلی خیلی نازک کرم مرطوب کننده یا ضدآفتاب برای محافظت از پوست، مرطوب کردنش و زیر سازی و خوب خوابیدن کرم پودر روی پوست بزنید. 

بعضی از مارکها محصول جدیدی به اسم کرم پودر فومی یا مات یا موس دارند که برای پوستهای چرب بسیار مناسب هستند.

 

پن کیک یک قوطی حاوی پودر فشرده است که با پد ابری یا فومی تخت به صورت زده می شه. برای خیلی از افراد انتخاب بین کرم پودر و پن کیک عادتی و سلیقه ایه، ولی اصولا افرادی که پوستهای خیلی چربی دارند، پن کیک براشون بهتره.

 

بعضی از انواع پن کیک به شکل پودر غیرفشرده یا مرواریدی فروخته می شن. این محصولات بیشتر جنبه تبلیغاتی دارند و خودشون خوشگل تر از میزان اثرشون هستند. اگر پوستتون خودش خوبه و خیلی کم نیاز به یکدست شدن داره از این محصولات استفاده کنید.

 

 اگر پن کیک خوب روی پوستتون نمی شینه و مثل یه لایه گچ روی پوست قرار می گیره، قبل از زدن پن کیک به صورت، پد ابری اش رو خیلی خیلی کم خیس کنید، ترجیحا با اسپری آب پاش. فقط یادتون باشه این ابر رو بعد از استفاده توی بسته اش و روی پنکیک نذارید وبیرون از بسته جایی قرار بدین که طرف خیسش بالا باشه. نمی خواین پوستتون قارچ بگیره که؟!

 

در انتخاب رنگ پن کیک یا کرم پودر باید واقع بین بود. شما رنگ پوستتون رو بدون اینکه تابلو بشین نمی تونین عوض کنین. چه از تیره به روشن و چه از روشن به تیره، خریدن کرم پودر متفاوت با پوست خودتون یه کار بی فایده است. اصلا کاربرد کرم پودر یا پن کیک عوض کردن رنگ چهره شما نیست بلکه یکدست کردن پوست شما است.

 

در انتخاب کرم پودر یا پن کیک حتما به فروشگاهی برید که محصولاتش تست داشته باشند. محصول رو روی پوست زیر مچتون؛ همون جایی که نبض داریم؛ بمالید و اگر خوب توی پوستتون محو شد و همرنگ پوستتون یا حداکثر یک درجه روشن تر از پوستتون بود، بخریدش. مثلا در این عکس باید دومی از چپ خریداری بشه.

 

 

 

افرادی که پوستهای خیلی سفید یا کمی سرخ دارند، اونایی که به سادگی وقتی خجالت می کشن قرمز می شن و اونایی که گونه هاشون پوشیده از جوشهای قرمزه سعی کنن این محصول رو با تناژ کمی زردتر از پوستشون بگیرند؛ مثل گزینه دوم از راست در عکس بالا. سبزه ها و افرادی که چهره تیره دارند سعی کنند این محصول رو کمی (و خیلی کم) صورتی تر از پوستشون انتخاب کنند.

 

برای پخش کردن کرم پودر روی صورت قدیمها کرم پودر رو خال خال روی پوست می گذاشتند و با انگشت پخش می کردند. الان شما یه پد ابری یا فومی مخصوص زدن کرم پودر از داروخانه می خرید حدود ۳-۴ تومن. کرم پودر رو به مقدار کم روی اون می گذارید. مواد روی پد رو با حرکت ضربه ای اول روی لپ ها و بینی و پیشونی و چونه تقسیم می کنید و بعد با همون پد شروع به پخش کردن کرم پودر به شکل دورانی می کنید تا همه این نواحی به هم وصل شن. اگر پد ابری تون به سختی روی پوست حرکت می کنه موادتون رو کم برداشته اید. اگر ابرتون فیش فیش روی پوست حرکت می کنه و هر دفعه یه جویبار کرم پودر یا رد مشخص روی پوستتون می مونه، مواد رو زیاد برداشته اید.

 

 

تابستونها کرم مرطوب کننده زیر رو کمتر می زنیم چون پوست خودش عرق می کنه و خودش رو مرطوب می کنه و زمستون ها بیشتر.

یه بخش دیگه از زیر سازی استفاده از کانسیلره که قبلا در این پست در موردش توضیح داده ام و امیدوارم الان همه در این زمینه خبره باشید! کانسیلر برای همه لازم نیست بلکه برای افرادی کاربرد داره که زیر چشمهاشون هاله تیره دارند یا روی صورتشون اسکار یا جای زخم یا جوش کوچکی دارند که می خوان کمی پوشش بدن بهش. ولی داشتن یا کرم پودر و یا پن کیک همراه با ضدآفتاب یا مرطوب کننده زیرش حتما و برای همه جا ضروریه.

 

 

 

حالا ازتون می خوام علاوه بر طرح سوالاتتون، در بخش نظرات کرم پودر یا پن کیکی که مصرف می کنید رو به همه معرفی کنید، چه ازش راضی هستید و چه نیستید. اگر دوست داشتید می تونین قیمت و محل خریدتون رو هم با دیگران به اشتراک بگذارید. من در این پست مارک خاصی رو معرفی نمی کنم اما قبلا در بخش نظرات خیلی زیاد در مورد مارکهایی که استفاده کرده ام حرف زده ام.

 

در پی مطالعه نظرات دوستان:

در بخش نظرات خوندم که تعداد زیادی از دوستان هم پن کیک می زنند و هم کرم پودر؛ و به همین دلیل این دوستان فقط این ابزار مهم رو مهمونی به مهمونی استفاده می کنند. به نظر من این دو عادت هر دو غلطه. من معتقدم هر کسی یا پن کیک یا کرم پودر به پوستش می سازه. یعنی یا پوست شما رطوبت و چربی اش زیاده و شما خود پودر فشرده رو  به شکل پن کیک بهش می زنین و یا چربی و رطوبتش کمه که شما پودر مخلوط شده با کمی چربی و مایعات رو به شکل کرم پودر بهش می زنین؛ نه هر دو.

و اینکه من معتقدم در آرایش ساده یک روز معمولی پن کیک یا کرم پودر هم نقش مهمی ایفا می کنه و لازمه. به شرطی که به شکلی که در ابتدای همین پست توضیح دادم به میزان مناسب و ملایم و سبک (و روی یک لایه نازک مرطوب کننده یا ضدآفتاب) به پوست زده بشه.